Gratis patroon gehaakte rondjes- bloemenpannenlap

Zoals op de foto's al te zien is, is het trucje heel eenvoudig om deze rondjespannenlap te maken. Er worden zes rondjes gehaakt en twee zijden worden dubbelgevouwen en tegen de andere rondjes vastgemaakt. Bovenop komt dan een bloemetje. Ik heb mat katoenen haakgaren uit mijn voorraad gebruikt, bestemd voor haaknaald 2,5 en daarmee meteen mijn Cloverhaaknaald uitgeprobeerd. Heerlijk! Hieronder geef ik de beschrijving van deze pannenlap. Als je deze gaat maken, zou ik het op prijs stellen als je dan laat zien hoe jouw resultaat is en welke kleuren jij hebt gebruikt…

Gratis patroon gehaakte rondjespannenlap

Beschrijving van het rondje
Haak 5 losse steken tot een rondje*, haak daarop 12 stokjes. Het laatste stokje met een halve vaste in het eerste stokje zodat het rondje sluit. Haak 2 losse steken (de meesten doen dat met 3, maar ik prefereer liever 2 omdat ik vast haak en het stokje dan evengroot is als de 2 losse steken). Meerder in de 2e toer op ieder stokje zodat deze toer dan bestaat uit 24 stokjes. Na het laatste stokje maak je een halve vaste in de 2e losse zodat het rondje weer sluit (herhaal dit bij iedere toer). In de 3e toer meerder je er weer 12 (totaal 36): dat is meerderen, stokje, meerderen enz. In de 4e toer meerder je weer 12 (totaal 48): dat is meerderen, 1 stokje, 1 stokje, meerderen enz. In de 5e toer weer 12 meerderen tot een totaal van 60 stokjes: meerderen, 1 stokje, 1 stokje, 1 stokje, meerderen enz. Ga dan verder in de 6e toer met een andere kleur en haak op ieder stokje een stokje (niet meer meerderen). Neem weer een andere kleur voor de 7e toer en haak dan alleen vasten op de stokjes van de vorige toer. Sluit met een halve vaste steek, hecht af. Maak zo 6 rondjes. 

Beschrijving van het bloemetje
Haak 5 losse steken tot een rondje en haak daarop 9 vaste steken met wit. Ga verder in een andere kleur. Meerder in de 2e toer op iedere vaste steek (18 steken). Haak 5 losse steken, haak in de volgende 3 vaste steken van de vorige toer 3 stokjes en haal dan de draad door deze 4 steken van de stokjes, haak 3 losse steken en maak deze met een halve vaste steek vast in dezelfde steek van het laatste stokje. Haak weer 3 losse steken en haak 3 stokjes in de volgende vaste steken van de vorige toer enz. tot je zes boogjes met bloemblaadjes hebt. Hecht af.

Afwerking
Vouw de randjes van de zes rondjes zoals op de bovenstaande foto. Naai eerst de binnenkant vast (ongeveer van 8 vaste steken van de laatste rand). Daarna de bovenkant aan een ander rondje tot ze alle 6 aan elkaar zitten. Naai dan de zijkanten (groen) tegen elkaar. Naai als laatste het bloemetje op het midden. Haak nog een lusje en bevestig. Het lusje bestaan uit 20 vaste steken.

* Ik doe dat tegenwoordig zo niet meer omdat de laatste steken altijd wat moelijker door het rondje gaan en met meer losse steken het rondje te groot is. Ik draai voortaan eerst de draad een keer om mijn vinger tot een rondje en haak dan de vasten of stokjes daar omheen. Als het eerste rondje is gehaakt, trek ik aan de draad en het rondje is dicht. Vervolgens laat ik deze draad meelopen en die is dan meteen afgewerkt.
Succes!

De rondjes zijn overigens ook goed te gebruiken als onderzetters. Ik ga nu even genieten van mijn koffie…
  

 Dit patroon heb ik op 25 oktober 2008 ook op mijn blog gezet.

Gratis patroon gehaakte gele kuikentjes

Deze gele gehaakte kuikentjes met rode snavel en kuif/kam heb ik zo’n 30 jaar geleden gemaakt. Hun vriendinnetjes in andere kleuren heb ik ooit weggeven tot mijn spijt, want ik vermoed dat die al jaren geleden in de vuilnisbak zijn beland… de persoon tenminste kennende.

Met vriend O en zijn ouders zou ik voor een weekend bij hun familie in het hoge noorden gaan logeren (Groningen). Ik verveelde me te pletter en een van de weinige dingen die me toen daar interesseerde, waren een paar witte eierwarmers. Ik hoorde dat ze al vrij oud waren en ze -de oude vrouw des huizes- ook niet meer wist waar het patroon vandaan was gekomen. Steeds weer pakte ik de eierwarmers op, telde de steken en draaide de eierwarmers om en om. Ik krabbelde wat cijfers op een papiertje en zodra ik weer thuis was, heb ik ze direct nagemaakt. En… ik heb ze nog steeds en ahum… nooit echt gebruikt.
Ik hou helemaal niet van warme gekookte eieren namelijk. Toch dacht ik ieder jaar tegen de tijd dat het Pasen werd en wordt weer aan mijn eierwarmers op zolder. Ik heb ze eindelijk maar naar beneden meegenomen en ik vind ze nog steeds erg leuk moet ik zeggen. Met een kritisch oog en meer haakervaring zie ik nog wel het e.e.a. wat beter kon. Een minder kritisch iemand zal het niet eens opmerken. Ik zal proberen het patroon te omschrijven voor eventuele liefhebbers. Het is een leuk en klein werkje en Pasen is het zo.

Patroon
Ik heb het van glanskatoen gemaakt en met haaknaalden nummer 2,5. De gebruikte steken zijn vasten, moesjes en picotjes. Moesjes maak je door drie maal met de naald in dezelfde losse een lus te halen. Vervolgens met de naald de draad door alle lussen te halen en een vaste steek daarop te maken. Deze steken staan ook in de meeste haakboeken beschreven. Zo ook picotjes: haak 3 losse steken en maak in de 1e losse steek een vaste. Haak dan een vaste op de vorige toer en herhaal.

Beschrijving kop 
Haak 5 losse steken en maak deze aan de eerste steek vast tot een rondje. Haak 2 vaste steken en maak 6 moesjes met daartussen steeds een extra losse. Sluit het rondje met een vaste en hecht af.

Beschrijving lijf 
1e toer: haak 30 losse steken en keer het werk. 2e toer: Haak 2 losse en maak een moesje in de 3e losse vanaf de naald. Sla een losse van de opzetsteken over en maak weer een moesje. Herhaal dit tot je 15 moesjes heb gemaakt. Keer het werk. 3e toer: Haak tussen de moesjes van de vorige toer nu moesjes. Haak nu verder tot je 6 toeren met moesjes hebt. Je hebt nu een rechthoekig lapje met moesjes. Haak nu de zijkant dicht met vaste steken door het lapje dubbel te vouwen, verdeel 10 steken over de zijkant. Haak nu ook de bovenkant met 6 steken vast door ook meteen het rondje van de kop mee te nemen en hecht af. 

Beschrijving staart 
Haak over de eerste 10 vaste steken aan de zijkant 10 vaste steken. Keer en haak 8 vaste steken. Keer en haak 6 vaste steken en hecht af.

Afwerking 
Voor de snavel haak 2 vaste steken op de plaats volgens de afbeelding. Voor de kam haak je 5 picotjes. Oog: maak een paar steken met een grote naald in het rondje voor de kop. Werk alle draadjes af. 

Succes!

Gratis patroon gevlochten, gehaakte roze pannenlap

Gratis patroon gevlochten, gehaakte pannenlap

Benodigdheden
Dunne haakkatoen, 1 haaknaald nr. 2,5

Beschrijving
Haak 9 losse steken, keer, haak 1 losse, haak 9 vaste steken, keer, haak 1 losse en haak weer 9 vaste steken enz. Haak verder tot de strook 18 cm lang is en hecht dan af. Haak op deze manier nog 9 stroken, dus in totaal heb je nu 10 stroken van 18 cm lang en 3,5 cm breed. 

Afwerking
Weef de stroken nu zoals op de foto is te zien (5 horizontaal en 5 vertikaal) en zet ze aan de randen vast met knopspelden of veiligheidsspeldjes (laatste werkt ietsje prettiger…). Haak met vaste steken een toer om de hele pannenlap. Je haakt dus steeds twee stroken tegen elkaar, eentje horizontaal en eentje vertikaal. Haak dan als laatste een lusje in een hoekje. 'Mijn' lusje bestaat uit een randje picotjes van 18 steken in totaal. 

Dit stond op mijn weblog van 29 november 2008

Gratis borduurpatroon Delftsblauwe tulpen

Heerlijk de lente komt er nu toch echt aan. Het is alweer lang geleden dat ik een patroontje heb gemaakt, terwijl ik dat juist zo leuk vind omdat te doen Na eerst met wat kleurtjes te hebben gespeeld. is dit keer een patroontje in Delftsblauwe kleurtjes gemaakt. Ik heb twee kleuren DMC ‘gebruikt’ namelijk 311 en 334.

Dit berichtje met patroon had ik op weblog geplaatst op 13 maart 2009.

Gratis patroon gehaakt 'disclothes' c.q.vaatdoekje

Het is alweer een poosje geleden dat ik hier op mijn vorige weblog liet zien dat ik 'disclothes' (vaatdoekjes) aan het haken was. Ik wilde een doekje haken met ribbels en een patroon daarvan kon ik niet op internet vinden, vandaar dat ik zelf ging puzzelen. Nadat ik de draadjes had ingestopt, heb ik het patroon ook uitgeschreven voor eventuele liefhebbers en is dit weer een gratis patroon van Mavage. Ik heb bewust geen afkortingen gebruikt zodat dat ook gemakkelijker is voor vertalingen.
 
Beschrijving  tweekleurige gehaakte 'discloth'

Benodigdheden: dikke brei- of haakkatoen, naald 3,5-4, stopnaald.

Haaksteken: losse en vaste steken, dubbel stokje

Omschrijving: Zet 42 steken op. 1e toer: Keer en maak een dubbel stokje op de 4e losse. Haak er verder nog 38 tot de toer uit is en keer. 2e toer: haak drie losse en maak een dubbel stokje op het stokje van de vorige toer. Herhaal deze 2e toer tot je 15 toeren hebt gemaakt (van punt tot punt is het een vierkant lapje van dubbele stokjes).
Haak nu om het haakwerk vasten. Daar waar stokjes zitten, haak je twee vasten en tussen de stokjes zelf een vaste. Op de hoekjes maak je twee vasten. Hecht af en werk de draadjes weg.

Ribbels op dishcloth met een andere kleur: Vouw steeds bij iedere de toer met stokjes van het haakwerk dubbel zodat je gemakkelijk tussen en achter de stokjes kunt haken. Dan begin je (als je rechts bent) bovenaan rechts bij het eerste dubbele stokje. Steek met je haaknaald rechts van stokje, onderdoor naar links en haakt een vaste bovenop het stokje, herhaal dit bij alle stokjes in de hele toer. Bij het laatste stokje haal je de draad door de laatste lus. Herhaal dit bij de andere 14 toeren. Aan de voorkant ligt nu een soort ribbel over de stokjes. Aan de achterkant is het glad en zie je twee kleine lusjes om ieder stokje (zie foto). Als laatste ga je de draadjes met een stopnaald instoppen.

Succes!

Dit gratis patroontje is nog van mijn oude weblog van 10-10-2010.

Breiclubje

Ik wachtte er al jaren op, maar 21 januari jl is het dan toch gestart. Ons dorp heeft een echt breiclubje! Dat is ontstaan uit een workshop breien en de inloop is voor iedereen. Op maandag 21 januari kwamen er 8 vrouwen van om en nabij mijn eigen leeftijd en op 4 februari 4. Ik hoop toch echt dat het door blijft gaan, want ik moet zeggen, het is erg gezellig. Nu zit ik niet te breien, maar wel te haken.

Twee jaar geleden (oktober 2010) vroeg iemand op het prikbord naar een kangeroe haakpatroon van misschien wel 30 jaar geleden die ooit in een Libelle of Margriet had gestaan. Nu was dit ooit het eerste knipsel als patroon wat ik bewaarde en reageerde daarop (zie collage van bovenstaande foto). Die mevrouw natuurlijk helemaal blij en ergens ben ik benieuwd of ze er ook echt aan begonnen is en heeft afgemaakt. Op dat zelfde moment trof ik zelf de juiste kleur garen boven op zolder aan en dit patroon matchte met het garen, dus keuze was snel gemaakt. Ik startte dus ook met dit patroon. Maar wat een verschil van de patronen van nu! Om het patroon te volgen, moet je steeds het hele stuk super goed doorlezen, want ineens word je geconfronteerd met 'Tegelijkertijd' ook iets anders te doen een heel stuk verder in de tekst. Een schema werkt toch heel wat handiger. Dan denk ik meteen aan al die hele oude breipatronen uit begin 1900 en daarvoor, iedere toer werd daar uitgeschreven. Pagina's vol gedrukt voor een patroon.

Maar goed, vol goede moed begon ik dus aan de grote kangeroe. Het viel nog tegen hoeveel tijd er in ging zitten en wat later met het mooie weer, raakte de zak met wol en gehaakte lapjes onder op de stapel omdat ik meer zin had buiten in de tuin te gaan werken. Daar bleef het liggen.
Nu met een beetje stok achter de deur toch maar weer letterlijk de draad opgepakt en verder gaan haken bij het breiclubje van ons dorp. Al is het met een clubje best moeilijk je te concentreren op tekst met al dat gepraat en kijken waar de anderen mee bezig zijn! Het patroon zat ook nog eens helemaal verfrommeld onderaan in de plastic zak. En zo waar heb ik ook weer thuis wat meer eraan gehaakt. Ik kom er ooit nog wel! Zo lang het breiclubje dan maar wel blijft bestaan!

De stand is nu: beide kopdelen, de staart, de achterkant en de buidel is gehaakt. Op naar de rest...

Wachten op...

 

In november vorig jaar zag ik dat er nu in februari een nieuw boek uit zou komen: Knitted Cats & Kittens van Sue Stratford. Ik had het leuke boek Knitted Meerkats (stokstaartjes) al van haar. Snel bestelt dus in november.

Afgelopen zaterdag heb ik dan eindelijk een berichtje gekregen dat het is verstuurd. Nu wordt het afwachten of het vlug door de douane komt, want het komt tenslotte uit Engeland en dan kan het nog best 2 weken duren. 

De kaft ziet er al zo gezellig uit! Zo te zien, wil ik ze allemaal wel maken!

Mobie

Een week lang was ik overdonderd dat mijn kleine katervriendje van 5 jaar ineens is ingeslapen. Ik kon er maar niet toe komen dit te beschrijven. In goed twee jaar heb ik nu 4 katten af moeten geven. De andere drie had ik wel vrede mee omdat ze de respectievelijke leeftijd van 2x18 en de andere ruim 20 jaar hadden behaald en ik er min of meer op voorbereid ben dat dit eraan kwam. Alleen nu heb ik het niet zien aankomen en het was erg onverwacht. Ik mis de dondersteen behoorlijk. Hij had zo zijn eigen maniertjes en vaste gewoontes. Altijd gezellig bij me als ik in de moestuin aan het werken was bijvoorbeeld en dan na een poosje samen gezellig weer terug lopen naar binnen. Ook altijd mee naar boven lopen als ik ging slapen om nog een poos op mijn schoot te komen liggen terwijl ik lag te lezen. 's Morgens ging hij terug naar het voeteneinde van het bed als ik me aan ging kleden en was zich enorm aan het uitsloven om maar veel gekriebeld te worden. En dan is dat van de een op de andere dag over.

Maandagmiddag 28 januari kwam ik thuis van mijn werk en zag dat hij anders reageerde dan anders. De hond maakte me er steeds op attent en zat steeds bij hem. Het was tenslotte 'zijn' beste vriendje geworden toen hij vorig jaar afscheid had moeten nemen van zijn grote vriend Bobo. Mobie miauwde af en toe zachtjes en hij ging niet meer languit liggen als ik hem kriebelde. Ik maakte maar snel een afspraak met de dierenarts en kon 's avonds 18.20 uur komen om hem te laten onderzoeken. Mandje tevoorschijn gehaald en samen met dochter erheen. Daar bleek hij een zogeheten plaskater te zijn geworden. Zijn blaas zat vol met stenen en kon dus niet plassen wat hem pijn deed. Ik heb dat in het verleden wel eens met andere katers gehad, maar dat merkte ik altijd met niet kunnen of moeilijk plassen, vaak proberen e.d. Bij hem was tot vandaag nooit iets te zien geweest waaraan ik dat zag. Hij zou 's avonds behandeld worden en de volgende dag moest ik maar bellen hoe het ging dan zou ik hem op woensdag mogen ophalen. Hij kreeg meteen een spuitje voor de narcose en zou meteen geholpen worden als wij vertrokken waren. Ik had er geen goed gevoel over dat hij daar moest blijven. In het verleden kregen we een kater gewoon mee en moest ik er zelf goed op letten. Maar ja, andere tijden en andere dierenarts.
Dinsdagochtend om half 10 belt de dierenarts met een vervelende mededeling dat Mobie in zijn slaap vanmorgen was overleden. Gisteren was zijn blaas 2 x schoongespoeld en de struvietstenen waren eruit. Veel bloed kwam ermee. Hij heeft nog wat gedronken en heeft toen antibiotica en pijnstillers gekregen. Hij is gaan slapen en 's morgens vonden ze hem dood liggen en was zelfs nog warm. Ik ben hem 's middags op gaan halen om hem thuis bij de andere dieren te begraven. Dat voelde wel even vreemd aan. 99% ondergaat zo'n behandeling goed en bij 1% gaat het mis en dat moet dan net mijn Mobietje zijn. Dit was wel heel onverwacht. 's Nachts om 5 uur begon de hond heel zachtjes te janken in de gang en rond 6 uur weer wat hij nooit doet. Misschien heeft hij het gevoeld dat zijn vriendje er niet meer was. Ik heb hem nog even aan hem laten ruiken zodat hij het misschien begrijpt wat eraan de hand is. Na een paar dagen zocht hij vriendschap met een andere poes hier. Hij wil gewoon een vast klein vriendje hebben, in dit geval een vriendinnetje.

Volgens de dierenarts kon ik het laten onderzoeken waaraan hij precies is overleden. Hij denkt zelf aan hartkwalen of dat zijn lijfje de vele stoffen niet meer kon verwerken. Tja wat heb ik eraan, daarmee krijg ik Mobie niet terug tenslotte en het idee van zo'n onderzoek staat me niet erg aan met al dat snijden in zijn lijfje. Hij leek anders altijd een sterke kat, al was hij wat mensenschuw. Alles is hem vast wat teveel van het goede geweest.
Ik heb hier een heel vervelend gevoel over eerlijk gezegd... Meestal ben ik bij ze die als er een overlijdt, zowel met een inslaapspuitje als de natuurlijke weg. Nu was er niemand bij hem en had hij beter thuis kunnen zijn gebleven dan alleen in een ruimte bij de dierenarts. Tenslotte dacht ik dat je daar ook voor betaalt als een dier een nacht daar moet blijven voor het geval er iets gebeurt. Niet leuk dus allemaal. Tijd heelt wonden en ik geef me daar maar even aan over.

Gratis borduurpatronen haan, uil, zwaan en hond

In 2008 was ik in een bui om wat borduurpatroontjes te maken met een ontwerpprogramma, waarvan ik er eentje toentertijd op mijn weblog had gezet van bovenstaande haan als gratis patroon. Een paar lezers hebben deze toen geborduurd voor o.a. een cul de sac oftewel een houder voor plastic zakjes. Leuk!
Vandaag kwam ik deze patroontjes weer tegen op mijn pc. De drie onderstaande zijn nu voor het eerst gepubliceerd.

Persoonlijk vind ik deze uil het mooiste en wil ik dan ook nog steeds zelf een keer borduren.

Daarna volgde een zwaan die ik uit heb gewerkt.

En vervolgens nog een hond.

Dit zijn gratis borduurpatronen en mag je zo van me overnemen. Hoe? Klik met de rechtermuisknop op de afbeelding van het gekozen patroon en sla het vervolgens op je computer op.
Als je er iets van maakt, vind ik het leuk als je me er een foto van stuurt ;-)

Eigen ontwerp: Gratis Weekplanning

Allereerst nog de beste wensen voor 2013!

Ik merk dat ik dit blog een beetje te lang verwaarloosd heb en meer op mijn andere blog bezig ben.
Nu gebruikte ik dit blog meestal voor handwerken e.d. Niet dat ik niks meer doe of heb gedaan, want ik ben afgelopen jaar best veel bezig geweest. Dat was echter meer op het gebied van de buitenkant van mijn huis schilderen, vitrage haken en de tuin weer begaanbaar maken. Niet echt iets om zulke saaie dingen hier te vermelden. Ik probeer er echter weer wat verandering in aan te brengen.

Ik ben in eerste instantie van plan een paar oude blogjes van weblog hier neer te zetten en met name die met de gratis patroontjes die ik daar heb aangeboden. Verder nog wat de moeite waard is om nog eens te herhalen.

Maar ik heb nu iets nieuws gemaakt, al is het niet op handwerkgebied, is het wel op het creatieve vlak en daarvoor is dit blog natuurlijk ook bestemd. Ik was namelijk op zoek naar een weekplanning die op één blad is te zien en waar de zaterdag en zondag net zo groot is als de overige dagen. Ik heb dat altijd zo vreemd gevonden dat die kleiner moeten zijn, want dan juist heb je meer tijd dus meer om op te schrijven.
Verder heb ik er nog een blad aan toegevoegd voor te kunnen opschrijven wat per se niet te vergeten, een vlak voor leuke ideetjes, een weekmenu en het invullen van een boodschappenlijstje voor die week.

Misschien maak ik er nog een vervolg op met nog meer uitbreidingen. De vormgeving is in kleur gemaakt, maar kan natuurlijk ook in zwart-wit/grijswaarden geprint worden, dat scheelt weer kleurentoner.

Meikever in mijn tuin

Vorig weekend lekker in de tuin bezig geweest en met snoeien kwam ik een knoeperd van een kever tegen van ruim 2 cm lang. Vorig jaar zat er zo een al op mijn plaats en heb ik toen goed met een vergrootglas zitten bekijken omdat ik die nog niet eerder had gezien. Meteen op internet gaan kijken en aan de kartelrand opzij, kan het niet missen, dat is de meikever. Nu dus weer in mijn tuin. Vlug mijn fototoestel erbij, maar dat maakt geen scherpe foto's zoals te zien is.
Vroeger had met veel last van meikevers en zijn ze door allerlei pesticiden aardig verminderd. Ze eten namelijk heel graag aan wortels, althans hun nazaten, de engerlingen. Nu is het een zeldzaamheid om ze tegen te komen. Dus wel erg leuk om twee jaar achter elkaar van die zeldzaamheid te mogen genieten. En dat gewoon in mijn tuin. De meikever zat gelukkig ook niet richting moestuin. Hij deed niet eens moeite om weg te vliegen. Ik had zijn dak weggesnoeid en dat heb ik erna maar weer opgelegd.

Intuïtief borduren

Al een hele poos wilde ik eens uitproberen hoe dat gaat met intuïtief borduren. Net zoiets als met tekenen en een leeg vel papier voor je en dan nu met Aïda en een naald met borduurgaren. Geen idee nog welke kleuren of hoe en wat. Ik las eens ooit dat als je het herhaalt een mandala wordt. Niet dat het me daar om te doen is, maar meer om dat borduren zonder patroon. Tenslotte heb ik ook al diverse patonen ontworpen in een programma, dus moet dit ook wel lukken. Alleen uithalen is er nu niet bij, gewoon doorgaan dus, ook als de draad niet de goede richting opgaat ;-) Ach het is een probeerseltje en niet voor de eeuwigheid bestemd, dus hoeft ook geen schoonheidswedstrijd te winnen. Normaal let ik wel netjes op dat alle draden dezelfde richting opgaan, maar hier en met slecht licht valt dat niet mee. Ik merkte dat ik nogal pietepeuterig te werk ging in het begin en toch ook wat grotere motieven wilde, maar niet helemaal symmetrisch. Zo ontstonden er al wat draaiingen en scheve hartjes.
Ik moet zeggen dat ik het erg leuk vind om te doen! Zodra ik wat meer heb om te laten zien, zal ik weer een foto plaatsen.

Het Berkenhuisje

Vorige week dinsdag fietste ik binnendoor naar huis om bij de boerderij wat boodschappen te halen. Er wordt niet voor niets gezegd dat je producten (groente) het beste in je eigen regio kunt kopen, zo ook eieren. Maar zover kwam ik niet met mijn goede voornemens, want de winkel was dicht en alleen maar open van donderdag t/m zaterdag. Volgende keer dit goede voornemen maar op een andere dag dus.
Zodoende reed ik wel langs het Berkenhuisje. Mensen uit de omgeving van Eindhoven kennen vast dit huisje in de Genneperparken, dichtbij het Heempark en het Milieu Educatief Centrum. Ik zag daar iets waar nog nooit mijn oog op gevallen was. Ik heb dan ook geen idee hoe lang dit er al moet staan, maar ik vond het wel grappig en maakte snel een foto met de gsm. Drie berkenstammen die uitgehold waren en voorzien waren met poppenmeubeltjes. Onderaan staat zelfs een auto en wat hogerop een zitkamer en slaapkamer. Allemaal voorzien van een rood of blauw kleurtje.
Thuisgekomen heb ik snel de website van het Berkenhuisje opgezocht want de URL zag ik daar aan de muur hangen, maar kon niets over deze berkenstammen vinden, wel de geschiedenis van het huisje en dat had ik altijd al graag willen weten. Deze binnenweg Gestelsestraat/Tongelreeppad ken ik zo goed en zag altijd iedere zaterdagavond dit huisje. Wij gingen jarenlang altijd op zaterdagavond naar mijn oma toe in Gestel (Eindhoven). Eerst zat ik jaren achterop de fiets bij mijn vader en daarna had ik mijn eigen blauwe fietsje. Het Berkenhuisje was altijd zoiets als uit een sprookje zo popachtig klein. Het enige wat ik altijd geweten heb dat er een kunstenaar inwoonde met zijn gezin. Nu weet ik eindelijk na zoveel jaar meer over het Berkenhuisje. Een begrip voor velen.

Dronken vrouwspad

Ik had vorig jaar op een blog (Gerda?) zulke leuke creaties gezien van dronken manspad, wat ik hier voor het gemak maar dronken vrouwspad heb genoemd omdat ik de grillige lijnen zelf bewandel en creëer en dat zonder alcohol nog wel :-). Ik vond het vooral grappig om te zien hoe de paden ook tot bollen gemaakt konden worden. Daarom maar eens even een poging ondernomen om er een paar te maken. Ik wilde bekijken of het goed aanvoelt hiermee verder te gaan. Het effect vind ik erg leuk moet ik zeggen. Of je dit maar lukraak moet doen met restjes of met beleid eerst kleuren zoeken, daarvoor heb ik te weinig ervaring in de quiltwereld.

Met fotograferen had ik overigens niet in de gaten dat onze hond er zich ook mee aan het bemoeien was. Dat zag ik pas later ;-)

Late kennismaking

Ik heb me nog niet eens voorgesteld en dat wordt onderhand wel eens tijd. Ik woon namelijk al vanaf 8 oktober 2010 bij deze familie. Maar laat ik even bij het begin beginnen.

Mijn vorige baasjes hebben mij uit het asiel gehaald, ik was toen 1 jaar oud en heb daar 10 jaar mogen wonen als binnenkat, eerst op een flat, daarna in een huis. Ze vonden het heel verdrietig om mij weg te moeten doen, maar ik samen met kinderen gaat echt niet goed. Ik word er een beetje stressig van en verlies dan al mijn haren, moet bovendien dan ook heel vaak overgeven. Ik kreeg al speciale brokjes van de dierenarts om minder te spugen, want dat kwam onderhand vanuit mijn teentjes en door dat speciale voedsel werd het wel soms iets minder, maar ik bleef wel wat kaaltjes. Daar ik een gecastreerde kater ben, was mijn kale hangbuik ook heel goed te zien. Met pijn in hun hart zijn ze gedurende een jaar een goed adres voor mij gaan zoeken waar ik veel aandacht zou krijgen om weer gezond te worden. Helaas wilde dat maar niet lukken en de tijd begon te dringen. Er was nog één adres over, maar dat was een beetje eng, want daar woonde ook een grote hond en meer katten, ook moest ik daar dan op een gegeven moment naar buiten. Maar de tijd begon te dringen, want er was weer een kindje onderweg en ze zagen de bui alweer hangen dat ik steeds erger van streek zou gaan raken dan ik toen al was. Dus hebben ze toch maar het besluit genomen om mij met al mijn spulletjes te laten verhuizen naar dat 'enge' huis.

In eerste instantie was ik heel boos en verdrietig tegelijk, want ik wilde gewoon terug naar mijn vertrouwde huisje en baasjes. Sommige katten vonden het in het nieuwe huis wel best dat ik er ineens was, vooral de oudjes, maar de andere deden wat moeilijker. Maar dat was al snel over. Ze accepteerden me eigenlijk ook best snel, alleen ikzelf deed een beetje afstandelijker als altijd enig kat te zijn geweest in huis. Ik ben nu zelfs vriendjes geworden met kater Mobie. We stoeien vaak en dan worden we soms echt kwaad als er eentje verliest, want beide kunnen we daar niet echt goed tegen. We boksen wat af hoor. Ik sta mijn mannetje heus wel.

Met de hond ging het anders. Die was zeer geinteresseerd in mij met alles wat ik deed en nog steeds is het een grote bemoeial. Ik gromde dan flink en haalde uit, dat hield hem wel op een afstandje. Af en toe in het begin bloedde zelfs zijn neus en kwam er een korst op. Van een kater, die er nu niet meer is (BoBo is overleden zomer 2011) leerde ik dat je een stapje naar voren moest zetten en net doen of je hem wilde pakken, dan loopt hij weg en denkt dat je achter hem aan komt. Maf beest, maar het hielp wel. Dat doet hij nu geregeld. Hij doet je niets. Ik eet zelfs uit zijn etensbak. Maar als hij al eet en ik wil er ook bij, dan begint hij wel te grommen en ga ik dan maar weer bij de kattenbakjes eten. Geregeld neem ik zijn slaapplek in bezit, ook dat vindt hij prima, dan legt hij zijn kop erbij of steekt een poot uit om er toch op te liggen. Een keertje deed ik net of ik niks zag of merkte en ben gewoon op die poot gaan liggen. Hij trok niet eens zijn poot terug al keek hij wel steeds het baasje verbaasd aan van er nu weer gebeurde.

Dan ineens gaat de deur wagenwijd open na een half jaar en mocht ik naar buiten, lekker op stap met Mobie en Bobo. Een wereld ging er letterlijk voor mij open. Vooral Mobie heeft me de buurt laten zien en we gingen vaak 's nachts samen op stap en kwamen pas tegen de morgen weer via het slaapkamerraam binnen. Ik had al snel door dat je via de kiwiplant zo naar boven kon klauteren. Wat spannend was dat allemaal. Ik liep wat af over over het schuurdak. Wat later durfde ik ook gewoon alleen en kreeg er zelfs een vriendje bij, een kat van de buren. Ik ging gewoon bij hun naar binnen brokjes eten en sliep bij hun op de plaats. Gelukkig moest deze kater ook speciale brokjes eten, net als ik. Nu kan dat niet meer zo vaak omdat zij twee jonge katjes erbij hebben en het luikje voortaan gesloten wordt.

Ik kan nu wel zeggen dat ik weer gelukkig ben al heeft het best een tijdje geduurd. Ik wil hier nu denk ik ook niet meer weg. Ze hadden gelukkig heel veel geduld met mij. Ik heb al mijn haren weer terug en zelfs zit er nu 'ondergoed' bij. Een grote kraag van haar zit er nu om mijn hals, dat had ik alleen maar de eerste jaren en daarna niet meer. Ze vinden me zelfs lekker zacht aanvoelen en krijg dan ook heel veel kriebeltjes en al helemaal als ik daarom vraag. Er zijn wat foto's naar mijn vorige baasjes gegaan en die zeggen dat ze geen beter adres voor mij hadden kunnen vinden. Ze vinden mij er heel goed uitzien zelfs, net als in hun beginjaren. Nou word ik komende lente al weer 12 jaar en doe natuurlijk net of ik veel jonger ben, vooral buiten.

En het mooie is, dat ik die hele dure speciale brokjes van de dierenarts ook niet meer hoef te eten, want mijn huidige baasje is er achtergekomen waarom ik moest spugen. Ik heb gewoon een granenallergie. Als ik andere brokjes eet zonder granen gaat alles prima en die brokjes zijn goedkoper dan die van de dierenarts. Bovendien krijg ik nu ook nat voer en dat vind ik me toch heerlijk! In het begin durfde ik daar bijna niet aan te likken, maar nu eet ik gezellig met de rest mee. Iedereen krijgt maar een beetje nat voer en als je dan nog honger hebt, kun je dat aanvullen met brokjes, die er altijd staan. Als ze op zijn, laat iemand het altijd wel weten door flink te mauwen bij het bakje. Er is ook altijd een verse bak met water voor ons. Op mijn meegebrachte kattenbak met hoge randen zitten de andere katten veel liever dan op hun eigen bak die ernaast staat. Die gebruiken we dan maar als reserve en in nood als er twee tegelijk ineens nodig moeten. Maar inmiddels zijn de drie oudjes afgelopen jaar overleden en nu ben ik de oudste samen met dat jonge grut.

Nou dat was het wel zo'n beetje. Ik had natuurlijk al jaren een naam, namelijk Paulus, maar zo ongeveer heten de buren ook, dat vinden ze daarom een beetje vervelend om me zo te roepen, daarom heb ik nu heel sjiek ook een achternaam erbij gekregen of een dubbele, net zoals je het wilt zien, namelijk Mouse. De naam voor buiten spreek je dan ook uit als mou-ous, daar reageer ik namelijk goed op omdat die lijkt op mijn voornaam. Voor binnen gebruiken ze mijn oude en nieuwe naam door elkaar omdat ik naar de klanken luister. Als ze Mousie roepen kom ik ook. Hoewel ik echt geen grote of kleine muis ben! Maar ik heb er in de zomer zelf al wel een gevangen. Ik was enorm trots, mijn huidig baasje was er niet zo gelukkig mee om hem binnen te vinden. Dat snap ik nou niet. Breng ik een leuk cadeautje mee omdat ze altijd zo goed voor me zorgen en dan willen ze hem niet. Nou dan geef ik maar voortaan kopjes met veel geluiden, dat vinden ze volgens mij ook erg leuk.

Gewichtsconsulent

Vanaf vandaag is Nederland weer een gewichtsconsulent rijker ;-) Mijn dochter is vandaag geslaagd voor gewichtsconsulent met een 8,4.
Goed hoor meisje! Je hebt er hard genoeg voor gestudeerd!
Op naar het examen van de andere studie nu ... orthomoleculaire voedingsleer (HBO-niveau)

Update: Ook voedingsleer (HBO) heeft ze inmiddels gehaald!

Stofjes Ohio

Dan zit je wat te surfen, bekijkt en smult wat er allemaal voor mooie stofjes zijn in Amerika en plotseling zie je dat bij 'Sale' de stofjes voor slechts 1 dag 3 dollar per yard zijn. Tja ... uhmmmm, dat is dan wel heel interessant! Mijn hart bonsde, zal ik, nee toch maar niet of toch maar wel? Ja dus toch wel en bezweken voor het stofjesvirus. Met de verzendkosten erbij ($ 13,95 per envelop) komt het omgerekend dan neer op € 3,78 per yard, dat is € 0,94 per fat quarter. Dat is nog eens een leuk prijsje!!!

Ik heb dit bestellen al vaker gedaan en blijf altijd netjes onder de 28 dollar zodat het rond de 22 euro uitkomt. Tot nu toe nooit problemen gehad met invoeren omdat het zo is toegestaan. Het blijft natuurlijk altijd een risico een pakketje van zover laten komen, daarom alleen al wil ik nooit voor een groot bedrag bestellen.

Wat nog nooit is gebeurd, van bestellen 's avonds tot het ontvangen, heeft maar 8 dagen geduurd en dat met deze dagen voor de feestdagen nog wel! Meestal duurt het toch wel minimaal 10 dagen, meestal 14 dagen en zelfs ooit 3 weken.

Maar nu wil ik even niets meer bestellen. Ik heb genoeg en kan goed putten uit eigen voorraad. Alleen soms moet je mooie kansen niet voorbij laten gaan ... toch ;-) Zoiets maakt je toch weer een beetje gelukkig. En zolang het kan, is een voorraadje achter de hand toch nooit weg.

Zandlopertjes

Nu ik twee weken vakantie heb, heb ik de doos met mijn zandlopertjes weer eens tevoorschijn gehaald. Ik heb er 28 stuks bij sinds de zomer. Dit keer veel in donkerrode en gele tinten en willekeurig neergelegd voor de foto. Niet veel voor zo'n lange tijd, maar in ieder geval weer wat meer.

Ook heb ik een poging gedaan er een styk of vijf voor de proef met de naaimachine te maken, want het wordt zo wel een heel lang jarenproject vanwege tijdgebrek. Ik moest er echter 2 uithalen in het midden, omdat ik dat nog niet helemaal in de vingers had. Daarna ging het al wel beter. Weet alleen niet of ik dit zo ga doen of toch met de hand. Met de hand vind ik het wel ontspannender (zitten op de bank) ook al gaat het niet zo snel. En al helemaal niet in mijn geval omdat ik alles aan de achterkant ook netjes afwerk met de knoopsgatensteek, een soort borduren om de rafeltjes voor te blijven. Als het zo'n tijd blijft liggen, gaat het gegarandeerd (hier) rafelen en dan ben ik verder van huis. Dat is puur mijn ervaring van een andere keer (moest het toen tussendoor verplicht wassen door een jong kattenongelukje... ). Daarom dan maar dubbel werk en meteen afwerken aan de achterkant.

Ik weet nog steeds niet hoe groot ik het geheel ga maken, daarom ben ik gisteren begonnen ze aan elkaar te zetten om te kijken hoeveel ik er nog moet maken en van welke kleuren. Dat overzicht heb ik nu niet met stapeltjes zandlopertjes voor me. Best spannend. Dit doe ik met de hand en ook dit wordt weer meteen netjes afgewerkt dat het niet kan gaan rafelen.

Ik denk erover om er een hoes van te maken voor om een oud eenpersoonsdekbed of een oude slaapzak. Dat is toch te dik om door te pitten. Misschien alleen vastmaken door de bovenlaag van het dekbed of slaapzak. Geen idee nog precies hoe en wat, maar dat komt vanzelf wel. Voorlopig ben ik bezig te puzzelen welk zandlopertje en waar aan elkaar te naaien met de hand zodat de kleurtjes mooi verdeeld zitten en dezelfde lapjes niet te dicht bij elkaar zitten. 

Ik ben pas bij het 4e zandlopertje aan elkaar vast te maken :-) Uiteraard krijg ik hulp van het kattenspul en de hond. Die geven er steeds een andere volgorde aan. Vast bekend gegeven voor poezen- en hondenbezitters.

Mijn nieuwe werkspeeltje

Bij ons op het werk zijn nog sporadisch wat normale telefoontoestellen, omdat vanwege het flextijdperk iedereen voorzien moet zijn met een mobiel. Tot nu toe was ik de dans ontsprongen, omdat ik als laatste nog een telefoon op de hele verdieping heb. Ook heb ik geen flexplek, maar gelukkig als uitzondering een vaste plek vanwege de grafische programma's die niet op het netwerk kunnen staan (licenties), maar wel op een losse laptop.

Vorige week kreeg ik dan ook mijn werkspeeltje in ontvangst. Mijn collega's zijn hier al 2 maanden aan gewend, maar voor mij is het helemaal nieuw. Zelfs echt 'nieuw'. Het is een Samsung Galaxy S II. Mijn eigen gsm is er nog eentje uit het prehistorisch tijdperk (7 jaar oud) en daar beheers ik zelfs niet eens alle mogelijkheden van omdat het niet mijn interesse had. Nooit geweten bv hoe de voicemail werkt. Op de pc puzzel ik altijd van alles uit, maar om de een of andere reden heb ik nooit iets met een gsm gehad. (Komt vast door het kleine formaat.) Enkel mijn dochter heeft mijn nummer. Braaf neem ik de gsm iedere dag met me mee om vooral bereikbaar te zijn.

En dan nu ineens een super moderne werkmobiel met alle technische snufjes voorzien. Hemeltje, ik loop echt achter! Niet meer zo omslachtig sms'en of eerst via diverse tikken in het menu, nee, nu schuif ik enkel wat met mijn vingers, raak wat aan en floep daar komt het al. Wat een luxe! Lekker plat en ook groter :-) Goed duidelijk te lezen. Ik heb natuurlijk flink zitten spelen afgelopen weekend. Het lijkt wat meer op een 'pc' dus dan wil ik alle knopjes wel uitproberen. Er begint al van alles te dagen, hoewel nog veel abracadaba is aan vakjargon.
Er is me inmiddels ook uitgelegd dat ik nog een Wifi-code in moet voeren om op internet te komen. Wifi-code? Hebben wij dat ook dan? Ja dus. Ooit is dat wel aangevraagd door dochterlief blijkt nu, zelfs ergens opgeschreven in 'een boekje' van KPN. Tja, zoek daar maar eens naar dan. Ik had alles van de pc in een map zitten, maar juist daar ligt nu niets in. Tuurlijk niet. Ik moet dus de komende tijd naar dat nummer gaan zoeken in weet ik wat voor 'iets' van KPN. Dat wordt hele stapels en mappen uitspitten. Mijn ervaring om KPN te bellen, ligt me nog te vers in het geheugen, daar begin ik echt niet meer aan. Dan nog liever alles na gaan pluizen. Mooie stok achter de deur om alles goed uit te zoeken en te archiveren weer.

Het leuke is dat je er ook mee kunt fotograferen. Dat kon mijn oude ook wel, maar de kwaliteit was bar en bar slecht en ik kon niet eens de foto's op de pc zetten. Nu dus wel. Tenminste ... er moet iets geïnstalleerd worden en dat weigerde en e-mails versturen lukt nog niet vanwege de Wifi-code.
Maar wel leuk! Mijn eerste foto heb ik al gemaakt van de hond :-) (Kan 'm alleen nog niet laten zien.)
Ik ga nu iedere dag wat verder puzzelen en ontdekken wat ik ermee kan doen.
Oh ja en vanmorgen heb ik me ook al wakker laten kraaien door de digitale haan die erop zit ;-) De hond wilde meteen meteen naar buiten! Met de wekkerradio blijft hij gewoon doorpitten ...

Eerbetoon en voorraad

Mijn favoriete webshopwinkel Sylka Online gaat sluiten. Via QJoke zag ik ooit een doos met prachtige batikstoffen op haar weblog staan en kon toen de verleiding niet weerstaan om ook voor het eerst online een verrassingspakketje te bestellen van roosjesstof (in 2008 volgens mij). Ik genoot enorm en ieder lapje ging 'tig' keer door mijn vingers. Het ene pakketje na het andere pakketje werd toch regelmatig door mij daar besteld, meestal verrassingspakketten. Ik had daarvoor amper vooraad aan quiltstofjes dus dat begon nu een beetje te groeien. Goede service, altijd keurig verzorgd met een trace and track nummer. Het plezier om het pakketje te ontvangen, de hilariteit met open maken en de doos die in beslag genomen werd door een nieuwsgierige poes of hond en dan het zelf genieten natuurlijk, het aaien en ruiken van prachtige stofjes en andere leuke hebbedingetjes op handwerkgebied. Het geluksgevoel was niet te omschrijven. Mijn dag kon dan niet meer stuk.

En dan ineens, met alle begip waarom, stopt Sylka Mode. Vanaf september was de verkoop 40%, in oktober 50% korting en de laatste week van november 60% korting. Vanaf 1 december stopt de winkel en gaat de webshop nog even door tot 1 januari en dan is het echt einde verhaal. Ze gaat wel verder met een kleinere webshop, ik ben benieuwd!

In september kocht ik al leuke opruimingspakketjes voor mijn hobby handwerken en in oktober volgden er al meer. Hoort niet echt bij mijn consuminderbeleid (mijn andere blog), maar deze koopjes kon ik echt niet weerstaan! Ze maken me gelukkig! Dat is met geen prijs te betalen. In november kwamen er steeds meer leuke opruimingspakketjes die mijn interesse hadden en ook daarvan kocht ik er. Van stofjes, borduurgaren, haakgaren, ritsen tot haspels kant toe. Heerlijk zo'n leuk voorraadje aan te leggen! Net een eigen winkeltje!

Onlangs was ik nog bij een zeer bekend fourniturenwinkeltje in Eindhoven (had verjaardagscadeaubon) en zag hun prijzen, een knorrige meneer die vertelde dat het niet veel scheelt of ze nog wel doorgaan en knikte naar de prijs van het kant wat ik wilde laten knippen. Ik had opruimingskant/band en werd alsnog genept. Ik had 7 haspels waarvan ik wat wilde en uiteindelijk thuis had ik er maar van 6 gekregen. Alles werd eerst op de grond gegooid en daarna inelkaar gevouwen zodat het niet meer was na te gaan. Dus de winst van de opruiming was al weg. Ik moest thuis eerst die bol helemaal ontwarren en ontdekte het toen pas. Nog slechte kwaliteit vol naden ook! Voelde niet lekker aan. De winkel was bovendien nog verder dichtgegroeid en de paden zijn alleen door maatjes 36-40 nog normaal te bewandelen.
Tja dan winkel ik ook liever voortaan vanuit mijn bureaustoel achter de pc!

Maar om terug te komen op mijn voorraad. Ergens voelde ik me schuldig bij ieder pakketje wat ik bestelde de laatste weken, maar het is toch ook heerlijk om thuis wat voorraad te hebben en niet voor ieder wissewasje naar de winkel te hoeven. Nu kan ik het in ieder geval nog betalen en wie weet als het pensioen in zicht komt niet meer. Het pensioengeld verdwijnt als sneeuw voor de zon momenteel bij de pensieonverzekeringen! De voorraad is mijn ouderdomsvoorraadje, maar dan in goederen :-) Mijn dochter geeft me gelukkig groot gelijk! Ze weet hoe ik van al die kleurtjes kan genieten ;-) Uren en uren lang. Daar kan geen enkele therapie tegenop (volgens mij dan en in mijn geval want heb er nooit gehad)! Helemaal ontspannen kom ik dan van de zolder af :-)

Moet dus wel 100 jaar worden als het niet meer is, net als alle andere handwerksters en creativelingen ... ;-)

Pammetje



Pammetje 1991 -2011

Vanmorgen heel vroeg is Pammetje naar het kattenhemeltje gegaan. Ze is heel rustig ingeslapen en heeft de respectabele leeftijd van ruim 20 jaar gehaald. Pammetje is de derde poes die ik binnen een jaar heb moeten afgeven. Dat is in het verleden al vaker gebeurd dat er drie dieren in een jaar vertrokken; dit was ook de derde keer, dus hoop ik dat het nu niet meer voorkomt bij de dieren die ik nu nog heb.

Pammetje was twee jaar toen ik ze uit het asiel haalde in de zomer van 1993 samen met Mimi die toen een jaar was. Pammetje is altijd een zorgenpoesje geweest en was erg traumatisch met een heel eigen karakter. Het heeft heel lang geduurd voor ze ons accepteerde en ook onze andere dieren. Dit in tegenstelling met Mimi. Het is altijd een apart poesje geweest. Maar daarom heb ik er denk ik ook zo'n band mee opgebouwd in al die jaren doordat ik haar vaak zo intens moest verzorgen. Ze was vaak ziek en ik had nooit gedacht dat ze zo oud zou worden, de oudste kat die ik tot nu toe heb gehad. Joris, de rode kater, was ook 20, maar net 2 maanden jonger toen hij overleed. Vreemd genoeg sloot ze altijd net vriendschap met een dier hier als dat dier binnen korte tijd overleed. Dan stond ze weer alleen en was ze weer heel traumatisch daarvan.
Alle katten worden hier best oud, zo'n 17-20 jaar meestal en de andere allemaal tussen 12-14. Als ze eenmaal de 14 hebben gehaald, worden het oudjes.

Vaak moest ik wel weer met Pammetje voor iets naar de dierenarts. Het begon met een misrekende sprong van de schuur dat ze haar pootje brak en in het gips moest. Dan weer een kaal kopje waar maar geen haar op wilde groeien meer, dan weer eczeem enz. Ik heb heel wat zalfjes uitgeprobeerd tenminste. De laatste jaren was de dierenarts uitgeprobeerd met zalfjes en ben ik daarom maar zelf op zoek gegaan. En die hielpen gelukkig wel! Met eindeloos geduld, veel op schoot laten liggen en aaien, de juiste middelen, werd ze dan altijd weer beter. Ik heb veel gedacht in die jaren dat ze het niet zou halen, maar mijn dochter zei dan altijd: "Mam, jij haalt ze er altijd weer door." En dat klopte, maar haar leeftijd begon ook te tellen inmiddels. Vaak wilde ze een poosje niet meer eten en kon ik haar met toefjes slagroom of rauwe vis wel weer langzaam verleiden toch aan het eten krijgen samen met spuitjes met lauwe bouillon toegediend in haar bekje om uitdrogen te voorkomen. Dan at ze ineens weer zelf en ging het weer lang goed met de dame.

Nu was er afgelopen donderdag weer zo'n moment dat ze wel naar het etensbakje liep, maar direct weer terugliep naar haar slaapplekje. Een dagje kan geen kwaad, tenslotte had ze 's morgens nog wel gegeten. Echter vrijdagochtend, ik had gelukkig vrij, wilde ze weer niet eten en begon ik meteen met de bouillon toe te dienen om de paar uur in de hoop dat ze weer zelf trek zou krijgen. Ze ging nog wel steeds van houding veranderen, knorde volop, dus had ik nog hoop genoeg dat het dit keer ook wel weer goed zou komen. Ze vond het altijd heerlijk om buiten op de stoel of tafel te liggen en het zonnetje scheen zo lekker dat ik haar zelfs even buiten had gelegd wat ze wel heerlijk vond, zag ik aan haar snoetje.

Ik was naar de winkel gegaan om slagroom en vis te halen. Maar ze had er echt geen zin in. Maar ook dat lukt nooit meestal meteen. Ze ging nog wel haar behoefte doen, maar bleef dan een paar meter van haar slaapplaats zitten. Op zich ook niet zo vreemd, maar de granieten vloer is daar koud dus toch maar even geholpen en dat vond ze goed.

Zaterdagmorgen begon ik weer met het toedienen van bouillon en ze stribbelde weer behoorlijk tegen zoals altijd, pit zat er nog genoeg in. 's Middags vond ik haar er moe uitzien en ze rook vreemd. Een lucht die ik herkende van Mimi op het laatst. Zou het dan dit keer echt niet lukken haar weer aan het eten te krijgen of wilde ze zelf niet meer? De hele avond heeft ze op een dikke badhanddoek op me gelegen (als ze ziek was, vond ze dat altijd het fijnste), terwijl ik tv keek en haar pootjes warm wreef die maar niet warm wilden worden. Ergens vertrouwde ik het toch niet zo erg meer. Heel laat op de avond stribbelde ze ook niet meer tegen toen ik haar bouillon gaf. Ze leek weg te zakken in een coma, maar af en toe voelde ik nog wel reactie in haar pootje en verlegde ze haar kopje. Een laatste ronkpoging hoorde ik ook nog. Daarna viel ze steeds verder weg. Drie diepe zuchten en ze was ineens vredig ingeslapen.

Het moment om naar de dierenarts dan te gaan, is voor iedere poes weer anders. Bij haar al helemaal omdat ze na een paar dagen altijd wel weer wat opknapte. Vreemd is dat het nu toch wel voor mij. Maar gezien haar leeftijd heb ik er wel vrede mee, al pink ik wel af en toe een traantje omdat dit oude dametje er ineens niet meer is. Gelukkig is alles snel gegaan, is ze zelfs gewoon thuis overleden en heb ik de rit in de auto niet hoeven te maken, wat ze altijd vreselijk vond.
Rust zacht lieverdje, ooit kom ik je opzoeken.



Weer een dagje ouder

Op zaterdag 1 oktober was het de warmste dag sinds begin 1908. Het voelde aan als een zomerdag in plaats van een nazomerse herfst. Op deze dag ben ik zelfs ook weer een dagje ouder geworden en heb ik zelfs een 6 voor mijn leeftijd gekregen. Raar idee, vind het ook erg moeilijk om ernaar te kijken, het ziet er al zo oud uit! Zal wel even wennen zijn omdat getal me eigen te maken. Van binnen voelt het zo helemaal niet, maar dat vond ik ook met de 3, 4 en 5 ervoor. Vreselijk en ik heb me er gewoon bij neer te leggen, want we gaan ten slotte niet terug in de tijd en dat is maar goed ook. Ik weet heel wat meer dan tien jaar terug bijvoorbeeld en tien weer daarvoor. Je kennis en kunde blijft maar groeien. Ik werk nu ook alweer 42 jaar en moet nog 5 jaar. Gelukkig heb ik een leuke (bijna) fulltime baan, maar moe ben ik 's avonds altijd wel.
Toen ik kind was, was het echter ook altijd zonnig weer geweest, want zover ik weet heb ik al mijn kinderfeestjes buiten gevierd. Pas later waren er veel echte herfstdagen geweest. Gisteren was dus meteen ook een beetje nostalgisch wat weer betreft voor mij.

Ik ben met mijn dochter de hele zaterdag naar Antwerpen geweest. Heerlijk bijgepraat over alles wat ons boeit. Wat doet zo'n dagje weg je toch goed! De trein zat behoorlijk vol en dus meer mensen hadden dit plan opgevat om daar te zijn. Het was heerlijk weer buiten en ik had niet eens een jas meegenomen. Het was na verloop zo warm dat even rondlopen in de kelder van de Feestzaal bij DellHaize zelfs een heerlijke afkoeling was. Ook een muntthee drinken op een terrasje deed goed.

Ik ben weer voorzien van een stapeltje Franse en Italiaanse handwerktijdschriften die ze in België verkopen en niet in Nederland, dus mijn dag kon al helemaal niet meer stuk! Dat was echt weer genieten met doorbladeren! Een hele wand bij IMS (op de Meir in de kelder) met handwerkbladen! Teveel om allemaal te kopen, dus ook nog moeilijk om een keuze te maken om het aantal te beperken. Het leukste dit keer vind ik een pakketje met twee bladen en met name met een boekje erbij. In dat boekje staan 120 borduursteken. Nu heb ik al diverse boeken daarover, maar hier vond ik steken die ik nog niet eerder was tegengekomen. Ik ben al een hele poos van plan om alle steken eens te gaan uitwerken op stof en juist aparte steken of variaties daarvan zijn dan extra zeker leuk om tegen te komen. Het is maar een heel simpel boekje met alleen tekeningen, maar duidelijk genoeg om te spelen met ideeën.

Gehaakte zwarte sjaal



Al eerder was ik met een zwarte sjaal begonnen met haken, maar het patroontje beviel me uiteindelijk niet en de sjaal werd weer uitgetrokken. Een oud patroontje van begin vorige eeuw bood uitkomst, al gaf het geen begin en einde aan. Na wat priegelen en proberen was ik tevreden met mijn eigen resultaat en haakte erop los. Het is meer een siersjaaltje geworden en niet echt voor in de vrieskou. Prima voor op een T- shirt.

Het is gehaakt met een haaknaaldnummer 2,75 van Clover. Tegenwoordig mijn favoriete maat om mee te haken. Het garen is nog uit een geërfde voorraad van het merk 3 Suisses, ergens uit een ver verleden, jaren 60 denk ik zo. Je had toen van die catalogi met al die leuke stripjes met draadjes erin.

Uit anderhalf bolletje van 50 gram is deze sjaal gehaakt. Inmiddels ben ik ook begonnen met een exemplaar van dikkere kwaliteit. Zelfde patroontje, naald 5.

Het leuke van zo'n sjaal is dat je het een aantal keren kunt draaien voor een leuker effect.

Vanmiddag was dan eindelijk de fotosessie. Dit keer werd model Mobie uitgenodigd c.q. was hij de pineut. Eerst vond hij het maar erg vreemd wat er om zijn nek werd gedrapeerd. Zijn ogen spraken boekdelen. Moet ik dit fijn vinden of niet? Uiteindelijk vond hij het toch wel lekker en aangenaam en verdween de kop er zelfs helemaal onder. Onze jaloerse hond begon al snel te mopperen en wilde ook een rolletje met de sjaal. Dus de sjaal werd ook om zijn nek gelegd. Maar daar was het meneer helemaal niet om te doen. Lekker touwtje trekken met z'n tweeën, dat is pas leuk. Ermee weghollen en uitdagend erachter aan te hollen. Het model wilde dus niet echt stil zitten en de sessie werd uiteindelijk maar gesloten.

Mocht ik hetzelf niet meer dragen, weet ik in ieder geval nog wel een paar liefhebbers!



Woordverificatie uitzetten

Uit ervaring vinden diverse mensen het vervelend om steeds codes te moeten invoeren als je een berichtje achterlaat. Ik hoor daar met name ook bij ;-) Dat kun je meestal wel gewoon uitzetten. In al die jaren dat ik blog heb ik misschien 5 berichtjes gehad wat ik vervelend vond. Hier bij blogspot wordt al snel iets bij spam doorgezet en heb ik nooit iets vervelends nog meegemaakt. Je kunt het alsnog instellen als het toch nodig blijkt. Maar wie hackt ons nu?
Mijn voorkeur gaat dus uit naar geen codes. Hoe kun je die verwijderen bij blogspot?

Je kunt bij blogspot op 2 manieren nog bloggen. Op de oude manier, die mij vertrouwd is en op een sinds zeer korte tijd nieuwe manier. Met de nieuwe manier ben ik nog niet zo handig om wat terug te vinden. Sterker nog, ik kan het niet eens hier vinden omdat uit te zetten!

Daarom een uitleg met afbeeldingen om via het oude systeem (misschien moet je dan even omschakelen daarheen, staat vaak bovenaan je blog).

Als eerste ga je naar Instellen. Dan krijg je allerlei tabjes te zien. Het begint met Basis. Klik op het vierde tabje Reacties.

Dan ergens onderaan staat Woordverficatie.
Klik daar op Nee.







Ik weet zeker dat (quiltende) Wilma en Corrie hier ook zeer blij mee zijn ;-)

Welkom

Welkom op mijn blog e-Marianne. Zoals velen nu uitwijken naar blogspot, omdat weblog maar niet wil lukken (http://www.libracat.weblog.nl/) om weer goed online te komen, neem ik ook maar een zijsprongetje naar blogspot.
Dit blog bestaat echter al sinds 2008 en daar had ik andere plannen mee, die toch (nog) niet zijn uitgevoerd (blog met gratis eigen ontwerpen). Voor nu ideaal om de draad weer hier op te pakken.
Hier beschrijf ik wat mij zoal interesseert op voornamelijk creatief gebied, maar ook andere onderwerpen.
Ik hoop dat ik ook hier weer de vele webloggers ga tegenkomen!

Ook heb ik nog een ander blog wat direct of indirect te maken heeft met consuminderen: http://www.consuminderenmetmarianne.blogspot.com/

Update: Wat hieronder aan berichten staat, voor deze datum, is gekopieerd van het oude weblog. Niet alles wordt overgezet.

Toeval?

Vorige week vrijdag ging ik samen met mijn dochter 's middags boodschappen doen bij de Lidl. Dat voelt toch net ietsje anders aan als je vakantie hebt. We hadden beiden verschillende boodschapjes. Haar boodschappen lagen voor de mijne op de lopende band. Toen ze af moest rekenen, was het bedrag exact 10 euro. Apart zo'n rond bedrag, terwijl je toch de meeste boodschappen tegenkomt eindigend op 0,95 of 0,98. Daarna was ik aan de beurt. En mijn bedrag was ook exact 10 euro! Nou zeg, dat heb ik nog nooit meegemaakt! Bij een super uitkomen op een rond bedrag is al een uitzondering, maar beiden op exact 10 euro uitkomen met totaal verschillende boodschappen, vind ik toch wel heel apart! Ik denk zo dat dat bij ons maar eenmalig zal zijn zo'n toevalstreffer!

Vakantie is begonnen

Gisteren om 2 uur is mijn vakantie begonnen Druilerig en regenachtig, maar wie weet hoe dat nog kan veranderen. Vandaag scheen tenminste hier in het zuiden weer heerlijk de zon. De wereld ziet er dan meteen weer anders uit. Meteen gisteren maar even gaan kijken of er nog leuke boeken waren bij de kringloop of ander leuk handwerkmateriaal, maar helaas. Om mijn werkknop om te draaien thuis maar even wat gaan slapen zodat de afstand werk en vakantie kon beginnen. Ik heb al vaker gelezen dat meer mensen moeite daarmee hebben om de dagelijkse routine van het werk moeilijk ineens los te kunnen laten.
Niks creatiefs nog ondernomen. Alleen heb ik een beetje rare gewoonte de afgelopen jaren om de vakantie te beginnen met een spannend leesavontuur en dat ook helemaal uit te lezen. Door mijn lange middag/avonddut was dat ook geen probleem om tot de vroege ochtenduurtjes in een spannende Australisch avontuur te raken. Niks literuur, gewoon ontspannig uit een Zwarte-Boekjes-reeks. Om vijf uur vanmorgen sloot ik dan eindelijk mijn ogen om nog even een beetje te slapen.
En dan vandaag mijn echte eerste vakantiedag! De zon schijnt heerlijk en de poezen hebben zich gezellig zowel binnen als buiten op de venterbank verplaatst om te zonnen en ik geniet weer van hen.

Weer in de ban met haken

Achter de schermen ben ik tussendoor druk bezig geweest (en nog) met haken. Heerlijk, dat is altijd al mijn 'ding' geweest en echt mijn favoriete handwerktechniek.
Prachtig die boeken van Lesley Stanfield he? Velen zullen die van de bloemen al kennen. Die met al die vogeltjes, vlindertjes en insecten zijn ook absoluut een aanrader! Het derde (middelste met witte kaft) boek wordt bij mij volgende week bezorgd (hoop ik, anders een week later). Al lijken de gehaakte frutseltjes wel erg veel op het andere boek (eerste met gele kaft) … Het is een gok en hopelijk is het niet hetzelfde. Toen ik het koolmeesje maanden geleden zag, werd ik er prompt verliefd op. Hier zitten namelijk ook altijd veel koolmeesjes. Dat boek moest ik gewoon hebben en heb het toen in februari besteld bij BD. Het scheelt enorm om ze bij Book Depository te bestellen. Op dit moment scheelt dat 7,83 euro zelfs voor die gele kaftuitgave! (Goedkoper dan in Nederland bestellen en ook nog eens geen bezorgkosten!) Toch wel de moeite waard om 10 dagen te wachten op de bezorging!
Het is ook weer tijd dat ik kan aftellen naar mijn zomervakantie. Nog 4 werkdagen en dan donderdagmiddag om 2 uur vakantie voor 4 weken! Ik blijf gewoon thuis. Dan laat ik me weer wat vaker op dit blog zien om wat vakantieperikelen te beschrijven. Bovenaan op mijn to-do-lijstje staat wederom de buitenkant verven van het huis. Al drie jaar komt er steeds een kink in de kabel en uiteindelijk zijn er nog maar vier raampjes gedaan (i.v.m. kelderlekkages e.d. dat mijn aandacht bij andere regeldingetjes moest zijn). Ondertussen ga ik natuurlijk ook leuke dingetjes doen daarnaast hoor! Genoeg plannen, eigenlijk teveel )
Update: dinsdag 19 juli –> Het middelste boek (witte kaft) is vandaag gearriveerd en … het is exact hetzelfde boek en inhoud als het boek met de gele kaft! Een andere ISBN-nummer, een andere titel, drie maanden later gedrukt en een paar euro duurder. Rara hoe kan dat? Vooral door een andere titel zou je toch denken dat het een ander boek is, maar nee dus!

Bobo

Het heeft eventjes geduurd, maar ik kon gewoonweg nog niet beschrijven dat ik weer een kater (Bobo) dit keer heb moeten laten inslapen (8 november 2010 Mimi). Het lag wel in de lijn der verwachting dat dit ergens binnen een paar jaar zou gebeuren, maar wanneer is nooit te zeggen.
Ik zal even bij het begin beginnen. Vorige week met Pinksteren zat Bobo niet met etenstijd bij de andere poesjes. Kan gebeuren, hij slaapt ook altijd diep. Nadat ik hem ook 's avonds niet had gezien, ging mijn alarm af, waar is Bobo? Slecht geslapen natuurlijk want ik maak me snel zorgen en 's morgens tweede Pinksterdag, 13 juni, meteen gaan zoeken. Vanaf mijn slaapkamerraam dacht ik hem te zien liggen onder een struik voor in de tuin. Al op het ergste voorbereid, trok ik handschoenen aan, maar toen ik hem aanraakte, was ik zo blij dat hij leefde. Ik nam hem op en nam hem mee naar achteren en liet hem zachtjes weer los in de keuken. Hij zakte echter door zijn achterpoten, liep toch nog heel snel, op zijn voorpoten, maar zijn achterpoten sleepten achter hem aan! Dit was geen goed teken en erg om te zien. Hij probeerde zich nog te verstoppen. Ik legde hem voorzichtig op een zacht kussen op de vloer in een hele grote doos. Als ik hem aanraakte, gilde hij het uit. Ik dacht meteen aan pijnstillers en de dierenarts. Dit kon echt niet een dagje wachten! Ik kon gelukkig om tien over twaalf al komen. Ik vreesde echter al het ergste. Samen met mijn dochter hebben we eerst zijn pootjes nog wat schoongemaakt, want daarop hadden vliegen al diverse eitjes gelegd. Met lauwwarm water met wat azijn hebben we zo goed als het ging allle viezigheid kunnen verwijderen. Het arme dier! De dierenarts vertelde dat hij een bloedprop in zijn aders had en die verstopte de doorvoer van het bloed naar zijn achterpoten. We hadden al gezien dat zijn kussentjes onder zijn poten paars waren en niet meer roze. Haar advies was dan ook in laten slapen omdat hij echt zulke vreselijke pijn had en er niets aan te doen was. Er was geen bloeddruk meer te horen in zijn buik en liezen. Zelfs het inslaapmiddel werkte niet goed omdat het bloed niet meer goed doorstroomde, daarom duurde het langer en kreeg hij daarna nog een extra spuitje. Gelukkig sliep hij zelf al heel snel in, maar voordat zijn longen ophielden, duurde nog wel even. Daar ga je dan met een levenloos dier weer naar huis. Zo snel alles is gegaan en zo onverwacht. Wel beter voor hem nu. Hij is nu beter af en zonder pijn. Mobie, de jonge kater, is nog vier keer naar zijn doos gegaan om te kijken of het wel echt zo was wat hij zag. Ook de hond heeft nog afscheid kunnen nemen en even geroken. Daarna kwamen wij in actie om zijn laatste eer te bewijzen.
Bobo was een zwerver en is jaren geleden aan komen lopen. We zagen hem regelmatig op bezoek komen, maar ook weer vertrekken. Hij was echt niet zo aardig ook. Hij zag er goed doorvoed uit, dus dachten we altijd dat hij wel een thuis zou hebben. Maar het kon natuurlijk ook dat hij diverse plaatsen had waar hij kon eten. Bij ons lag altijd genoeg oud brood voor de vogeltjes en het oude voer wat ik 's avonds buiten gooide voor de egel. Een straat verder woonde een oude man en deze kater, of in ieder geval anders leek hij erop, lag daar altijd in zijn portiek. De man ging weg, verhuisde of is overleden en waar was de kater? Ook een gezin met hele kleine kinderen had zo'n uitziende kater (gehad?). Het was echt een buitenkater en wilde altijd een geurvlag achterlaten. Misschien dat hij daarom buiten moest wonen? Ook bij de staartaanzet had hij altijd pijn. Trekken aan de staart? Was dat de reden dat hij liever hier was dan daar? Geen idee. Meneertje zagen we in ieder geval regelmatig in en rond het huis. Eigenlijk al jaren. In een winter van zo'n tien jaar terug ontdekte ik dat hij in mijn garage sliep en is nooit meer weggegaan. Naarmate hij ouder werd, heb ik hem binnengehaald. Vond het zo zielig, het leek anders wel een tweederangs kater zo. Hij wachtte altijd geduldig tot iedereen had gegeten en at dan rustig alles op wat er dan nog lag. Als er weinig lag, zorgde ik wel dat hij alsnog wat kreeg. Zo kwam hij steeds meer en meer binnen en veranderde ook zijn karakter van een sikkeneurig mannetje in een hele aardige kater, zoals al mijn poesjes ook zijn. Toen we Mobie hadden, voedde hij hem zelfs op, leerde hem muizen vangen en nog veel meer. Het werden echt goede vriendjes. We hebben nooit geweten hoe oud hij in werkelijkheid was. Vorig jaar moesten we voor het eerst met hem naar de dierenarts en ook toen werd al een hartruisje geconstateerd. Ze konden niet vaststellen hoe oud hij was. Wij zeiden maar steeds iets tussen 15 en 20 jaar. Hij heeft het in ieder geval goed bij ons gehad. Ook met de komst van de hond, had hij een hele aparte benaderingswijze naar hem toe. De hond wachtte tot Bobo een stapje naar voren deed en ging dan rondjes rennen met Bobo achter hem aan. Dat uitdagen vonden ze samen prachtig en was zo leuk om te zien! Hij lag erg vaak op mijn schoot de laatste maanden en was superlief. De gewenning is nu weer om zijn gewoontes van alle dag niet meer mee te maken. Het is goed zo!

Boek: Country Softies

Door mijn consuminderblog ben ik o.a. ook bewuster omgegaan met het kopen van tijdschriften. Ik koop er lang niet meer zoveel als voorheen en koop daarvoor in de plaats liever regelmatig een leuk naslag boek. Het fijne is vaak dat je in een groot gedeelte van boeken tegenwoordig kunt bladeren op internet. Er staat ook niet zoveel reclame in als in een tijdschrift. In het afgelopen jaar heb ik er dan ook een aantal gekocht, als een cadeautje voor mezelf vanwege het goed bezig zijn met consuminderen voor klussen uit te laten voeren door anderen. Dat kunnen zowel handwerkboeken zijn of over gezondheid. Een complete koopstop is -gelukkig- niet nodig, maar iets minder kopen vond ik wel noodzakelijk. Ik laat maar af en toe wat boeken zien hier die ik het afgelopen jaar heb gekocht. Zo dit keer een boek van Amy Adams en het heet: Country softies. Toen ik het zag was ik eigenlijk meteen verkocht. Toen er vorige maand een leuke extra korting bovenop kwam van 10% heb ik het daarom toch maar besteld. Op de site staat een knop voor Preview om het boek gedeeltelijk te bekijken. Er staan zulke leuke knuffels in om te maken. Al zou ik het zelf wat mooier afwerken allemaal, want daar heb ik nog steeds wat moeite mee om het bewust slordiger te laten. Erg leuke ideeën en patronen staan erin!
Ik handwerk met mate momenteel en dat is ook zo met al mijn andere hobby's. Van tijd tot tijd ben ik weer wat intensiever met het een bezig en dan weer met het ander. Nu wat meer met de tuin. Het is te weinig om steeds wat van handwerken te laten zien -voornamelijk haken nu- wat ik onder handen heb, vandaar dan maar wat recentelijk aangeschafte leuke boeken. Door niet meer dagelijks te bloggen op mijn consuminderblog, hoop ik ook hier wat meer te kunnen beschrijven. Ik moet hier even nog een balans in gaan zoeken Ik ben natuurlijk met meer bezig dan consuminderen (= voedsel, gezondheid, tips consuminderen e.d.) en daar begon het wel op te lijken met dat dagelijkse bloggen, vandaar dat ik ook hier de draad weer opneem. Dit blog gaat tenslotte ook over meer dan over handwerken alleen. Zo kan ik meer kanten tegelijk in waarmee ik me op een bepaald moment mee bezig houd.