DMC Satin en Color Variation3

 Toch leuk afgeprijsde strengetjes borduurgaren Tussen de middag liep ik nog even snel naar Smitje in Eindhoven om te kijken of ze het DMC garen nog hadden. Afgelopen woensdag had ik mijn slag al geslagen met afgeprijsde doosjes DMC Satin (donker geel, groen) en Color Variations (blauwe doosje) Er was al veel op! Ik had zelfs de laatste DMC Satin (donker geel doosje) en nog twee Color Variation (licht geel doosje). Wel hadden ze nog veel Color Variations (licht gele en blauwe doosjes), maar de satin was helemaal op.Toch erg leuk om zo je voorraad weer aan te vullen Onder de prijsjes zag ik zelfs 14.95 staan, daarboven 9.95 en nu 4,95! Van de DMC Satin zitten er 8 strengetjes in en van DMC Variations 6. Er zitten ook patroontjes bij, maar die gebruik ik niet. Ik ben wel benieuwd hoe het is om met DMC Satin te werken. Het is erg glad en glanzend garen.
Ook heb ik nog een pakje Vliesofix gekocht. Ik heb daar nog nooit mee gewerkt dat het aan beide zijden plakt als je het strijkt en dat wil ik wel eens uitproberen.

Buideltas

De vier stagiaires zijn weer vertrokken. Dit jaar zouden we zelf tassen maken als afscheidscadeau. Ik zou een buideltas maken voor iemand die helemaal weg is van Japan, dus het moest ietwat Japansachtig aandoen. Dan denk ik meteen aan een soort vouwtechniek. Eerst stof gekocht samen met collega's bij Toetenel in Eindhoven. Het leuke van deze stof is dat het ook aan de achterkant erg mooi is en dat kon ik nu net goed gebruiken. Ik wilde namelijk van vier stroken de stof naar boven schuin toe laten lopen. Eerst heb ik wat zitten oefenen met wat kranten en plakband om te kijken welke maat ik uit het stukje stof kon halen van 65 cm: vier stroken van ieder 15 cm breed en 60 cm lang. Ik had ook geen patroon dus alles uit zitten vogelen. De binnenkant is van zwarte dunne katoen van de markt en bestaat ook uit vier stroken die naar boven schuin toelopen. De bovenkant heb ik recht geknipt. Als je de stroken namelijk recht laat dan krijg je punten bovenaan, wat natuurlijk ook heel apart is. Bovenaan heb ik dezelfde zwarte stof gebruikt voor een band die er bovenuit steekt. Aan beide zijden heb

ik een opening gemaakt voor de band en dit van te voren gezigzagd. De banden heb ik van twee verschillende kleuren van de achterkant van het stof gemaakt: dubbelgevouwen en dichtgestikt. Vervolgens heb ik de banden met een veiligheidsspeld door de band geregen in tegenovergestelde richting zodat je het mooi kunt aantrekken aan beide kanten van de buideltas. Je kunt het op deze manier zowel over je schouder dragen als gewoon aan je hand. Ik heb nog een paar jojo's gemaakt (doorsnede van het ronde stofje 5 cm) en daar heb ik het uiteinde van de banden in weggewerkt. Daaronder hangen wat kralen en een boedha.
Ik dacht ook overmoedig dat ik er ook wel een klein tasje/etuitje/beursje bij zou gaan maken en dacht daarbij aan de welbekende biscornu. Van te voren heb ik eerst een ritsje ingezet en vervolgens de twee lapjes zo genaaid dat je die achthoeken krijgt (de punt van het ene lapje maak je vast aan de midden van het andere lapje en gaat zo verder). Ook dat had ik gevoerd met zwarte katoen. Omdat het nogal een priegelkarweitje was, kon alleen de rits maar op de naaimachine en de rest heb ik met de hand gedaan. Aan het uiteinde van de rits hangt ook een boedha. Daarna over alles nog een pluizenrol gehaald (het glanzende stof pluist heel erg en mijn poezen ook…) en mijn totale bijdrage was klaar na 14 uur! De dag ervoor zelfs tot half vier doorgewerkt 's nachts… Het viel gelukkig in goede aarde bij de stagiaire en een paar dagen later zag ik haar er zelfs mee lopen!
Nu heb ik nog een klein lapje over voor een kleiner buideltasje voor mezelf Alleen moet ik eerst weer moed verzamelen om er weer een te maken en natuurlijk weer een proefmodel van kranten maken!

k heb al diverse vragen gehad hoe het puzzeltje in elkaar zit van de buideltas, daarom heb ik het uitgetekend. Daar waar de pijltjes staan, die kanten moeten aan elkaar worden genaaid. De breedte en lengte is uiteraard belangrijk voor de grootte, maar in feite past dus iedere breedte en lengte. Als het in elkaar zit, knip je bovenkant netjes recht. De maten die ik gebruikt heb, staan in mijn vorige blog.
Ook kwamen er verzoeken voor grotere foto's om de details beter te kunnen bekijken. Ik had juist de collage (Buideltas I) met aanklikken nog wel zo groot gelaten Maar vooruit dan, hier komen ze…

Update: 30/1/9: Toevallig vandaag op deze site ook dit model gezien, maar dan als een mandje met aan elkaar genaaide stroken en dat de punten er nog aan zitten.    

Het kan vriezen en het kan dooien

Brrrbrbbrbbbbrrrrrrrrrr… de verwarming deed het vanmorgen niet. Ik zag dat het water bijgevuld moest worden. Eerst gaan werken en toen weer bbbbbderberrrdrrr… vullen, geen opwarming… resetten…nog niks…stekker er even uit, nog niks, weer resetten…brrrbbbrrr en het bleef brrrr. Monteur gebeld en ondertussen afspraak en gesprek met verzekeringsman over keukenraam en lekkage kelder door waterhoofdkraan.  Moet nu afwachten. Er bleek verder een gasblok in de cv-ketel kapot te zijn. Onderdeel niet in voorraad, kan pas morgen gehaald worden en vervangen, maar moet werken (ik word daar gebeld en ga dan naar huis en weer terug + dan uren inhalen)… brrrbrrrrrrrrrrr dus nu. Even naar AH boodschappen gedaan en daar was het warmer dan thuis. Ik duik nu onder de dekens met wat tijdschriften en een boek.

Om jullie niet te lang in spanning te houden van het stofje… het is een tas geworden. Tekst + foto’s volgen als het wat warmer is achter de pc hier…
Oh ja en bel doet het niet meer sinds gisteren en koffiezetapparaat heeft het ook begeven… Hopelijk blijft het hierbij want ik begin het aardig beu te worden al dat geregel!!!

Kleine oerhollandse speldenkussentjes

Mobie als steunpilaartje gebruiken om mijn 2 kleine speldenkussentjes te laten zien, vergeet dat maar Hij werd duidelijk gestoord in zijn slaapje. Daarna waren alle foto's bewogen doordat het toch wel een leuk speeltje bleek te zijn en hij geen moment meer stil lag…
Deze speldenkussentjes lagen al een jaar (een pannenlap en een dubbele ovenwant) te wachten om alleen nog maar gevuld te worden… en eindelijk heb ik dat vorige week gevuld en dichtgemaakt. Ze zitten aan elkaar vast met een zigzagbandje en hangen aan het pinnetje van de spoel van mijn naaimachine of ik knoop ze aan mijn schaar vast. Ik heb er al veel plezier van gehad! Inmiddels heb ik al meer van deze speldenkussentjes waargenomen… Zulke kleine restjes gooi je natuurlijk niet weg en nodigen natuurlijk uit om er iets mee te doen!
En de onthulling van vorig blogje met tekst en foto's komen zo om en nabij woensdag… ben er nog mee bezig… roetssssjjjj ben weer weg…

Creatief afwezig…

Meer dan deze foto kan ik nog niet laten zien. Maar ik ben 'ergens' creatief mee bezig. Waarom, voor wie en wat? Over een paar dagen kan/mag ik hierover meer onthullen…
Ondertussen ben ik ook nog bezig met de kelderopruiming. Niet zo erg veel meer gedaan eerlijk gezegd. Aangename afwisseling is natuurlijk het nemen van de lange creatieve pauzes van het bovenstaande
Ook ben ik heelhuids deze week van en naar mijn werk gegaan. Al heb ik wel een dagje 'gebust' om eventuele glibberpartijen uit te sluiten met de fiets op de besneeuwde fietspaden.
Geen voornemens gemaakt voor het komende jaar. Ik zie allemaal wel. Als ik me voorneem geen voorraad meer te kopen, maar alleen op te maken, heb ik natuurlijk steeds weer een goed excuus dat het alleen maar investeringen zijn voor mijn oude dag over wat ettelijke jaren… Door al die uitverkopen nu is het zeer aantrekking om wat pakketjes te bestellen en nog leuker om ze te ontvangen. Ja, ja ik ben weer gezwicht voor wat leuke borduurstofjes en lapjes. Zelfs een keer wat besteld in Amerika. Genoeg ideeën weer, alleen die tijd he…
Door mijn creatieve bezig zijn, loop ik wat achter met reageren op weblogs, al heb ik ze wel netjes bijgehouden met lezen! Ergens deze week laat ik weer wat krabbels van me achter, eerst nog even de deadline halen voor bovenstaande!

Foto Mobie

Even mijn weblog vandaag maar eens opsieren met een aanblik van Mobie. Beter dan al dat gedoe met water en internet van de afgelopen tijd. Hij is inmiddels al weer 5 maandjes oud en brengt gelukkig heel wat positieve afleiding hier in huis

Water, water en nog eens water

Ik had vandaag een handwerkblogje willen schrijven vergezeld met een foto, maar helaas had de voorzienigheid daar een stokje voor gestoken. Dus dat logje komt er binnenkort nog aan! 
Wat had dan mijn volledige aandacht nodig? Nou… de hoofdkraan hier in huis was een beetje erg lek. Ik had al wel een lekke kelder, wat nog nooit het geval was geweest, maar door de harde regenvallen en de lekke dakgoot (die inmiddels gemaakt is) dacht ik dat het water daar vandaan kwam. In de kelder zelf was maar niet te ontdekken waar het water vandaan kwam. Behalve dat het iedere dag weer blank stond. De laatste dagen flink gedweilmopt… Vandaag wilden we eens kijken naar de watermeter in de put achter de voordeur en toen schrok ik toch wel even. Tot de nok toe stond de put onder water en het zou niet lang meer duren dat ook de gang onder zou stromen! Na heel wat emmers water eruit te hebben gehaald zag ik dat het water uit de hoofdkraan druppelde. Dichtdraaien ging niet meer, want je bleef de kraan maar ronddraaien en het water spoot er nu uit zelfs. Duidelijk was die ermee gestopt. We konden het vullen van emmers net bijhouden, maar het had echt niet meer lang moeten duren! Ondertussen bellen en hulp vragen bij de buren. De buurman had gelukkig een pomp en we konden gelukkig met hozen stoppen. Of het nu de loodgieter moest zijn of het waterbedrijf was maar steeds niet duidelijk omdat ik nogal een vreemde ouderwetse aansluiting had die niet zat zoals het zou moeten. De loodgieter die dienst had, had een zieke en een vakantieganger, dus had niemand. Volgens de buurman was de lekkage toch echt van het waterbedrijf omdat het metertje niet liep. Vanavond om 9 uur kwam de monteur van ht waterbedrijf (even was het flink duimen) en zette hij de hele straat een uur zonder water omdat de kraan in de straat dicht moest.
Nu heb ik inmiddels een nieuwe hoofdkraan bij de watermeter en alles werkt weer. Een geluk is dat de kosten voor het waterbedrijf zijn en niet voor mij! Maar wat een werk ik heb gehad deze dagen en mijn keuken staat nog steeds boordevol (vieze, natte en verroestte) kelderspulletjes! De keldermuren zullen wel uit gaan slaan, vrees ik. Ik ben nog wel even zoet nu. Noodgedwongen ben ik nu bezig met de kelderopruiming in de winter brrrr. Ik heb nog een grote kelder die een stukje onder mijn huis loopt… Morgen maar weer verder met opruimen daar.

Van 2008 naar 2009

Dierenbezitters, heel veel sterkte vandaag en vannacht met jullie dieren!

Kerstversieringen

Al diverse jaren hebben we helemaal geen versieringen meer in de kamer tijdens de feestdagen. Overigens wel in goed overleg met mijn dochter. Ook voor haar hoeft het niet.
Een paar jaar geleden hebben we nog geprobeerd om onze nepboom op te zetten. Die bleef echter niet lang staan door Milo en ze lag het liefste tussen de takken. Oké geen boom en de rest laten we ook gewoon op zolder staan. Het jaar erop dachten we dat Milo ouder en wijzer was geworden door haar sterilisatie, maar haar dwang om de boom om te gooien of erin te liggen was er nog steeds. Ik moet er niet aan denken hoe dat gaat met Mobie en dat proberen we niet eens meer uit. Die is nog een graadje erger volgens mij aan zijn energie en levenslust te zien iedere dag.
Het is heel even leuk al die lichtjes en versieringen, maar al snel kan ik ze echt niet meer zien! Mijn huis heeft dus geen tekenen van kerstversieringen… op één beertje na. Die vond ik ineens na jaren terug! Jaren geleden heb ik ooit uit een Libelle of een Margriet (speciale kersteditie) een piepklein beertje in elkaar zitten prutsen (zittend 6 cm hoog) van rode stof met goude stipjes. Mijn dochter was nog heel klein, vier of zes jaar, en ze was het er geloof ik niet mee eens dat dit beertje weer in de kerstkoffer ging. Daarom verdween dat beertje naar haar kamer en ik heb het nooit meer teruggezien. En plotseling vind ik het beertje dit jaar op de zoldertrap terug in een mandje… ! En ik maar denken al die jaren dat het echt weg was

Kerstshoppen in Keulen 2008

Zaterdag ben ik met mijn dochter een dagje naar Keulen geweest. Niet zo zeer vanwege de kerstmarkten, maar wel om op een goedkope en gemakkelijke manier per touringbus een andere stad in het buitenland te bezoeken (27,- p.p.). Vorig jaar was het Düsseldorf en we willen deze traditie voortzetten hebben we besloten.

We vertrokken om 8.30 uur uit Eindhoven en stonden om ongeveer 11 uur voor de dom van Keulen. Wat voel je je dan klein! Wat een enorme kathedraal is dat! De toegang is overigens gratis. Het miezerde en was erg grijs buiten, daardoor kwam de dom erg bedreigend over. Je kijkt je ogen uit aan het beeldwerk buiten en de typische gotische stijl. Binnen in de dom moest je eerst wennen aan het donker. Prachtig al die glas-in-lood-ramen! Mooie nissen met oude middeleeuwse schilderijen. Je loopt niet, maar je schreidt! 

Het plafond naar de winkel en waar je de toren kon beklimmen was anders dan binnenin de kathedraal. Deze was wit en beschilderd. Waar ik helemaal weg van was, was de vloer. Het was te druk om meer te fotograferen, maar de foto’s geven een goed idee hoe het mozaïek eruit ziet.
Daarna liepen we langs de kerstmarkt richting centrum. Het was nog niet zo heel druk op de kerstmarkt. Verschillende typische geuren snoven we daar op. Mijn dochter had vorig jaar al een winkel in Düsseldorf ontdekt met leuke kleding en hoopte die hier weer te treffen. En ja hoor, haar buit was daarna ook al weer binnen: een jas en een trui. Daarna hebben we een Starbucks opgezocht. Daar was het enorm druk en de mensen zaten je echt weg te kijken en zeiden dat zelfs, niet wetende dat we ook Nederlanders waren Ze schrokken wel toen we weggingen en wat zeiden. Ik heb bij Kaufhaus Karstad de nieuwe Duitse Anna gekocht en de Lena. Bij de Lena zat nog een leuk boekje met steken. Bij een boekhandel heb ik 2 boeken gekocht. Het ene heet ‘Rot’ (rode kruissteekjes en daarover heb ik eens gelezen bij Saskia’s weblog) en het andere Knxe4uel-Ideen voor haken. Dat laatste gaat over wat je met één bolletje garen kan maken en restjes. Op de tweede etage van Karstad was een grote handwerkafdeling. Dat deed me erg denken toen V&D en de Bijenkorf vroeger nog stoffen en fournituren verkocht. Dat mis ik echt! Dat was zo heerlijk nu om overal te snuffelen, naar stofjes, wol, borduurgaren en allerlei dingetjes die op de markt zijn verschenen en waarvan ik nog geen weet had. Toch heb ik daar niets gekocht, want gelukkig dacht ik aan de voorraad die ik thuis nog heb

Bij een kaufhaus hadden ze hele leuke etalages ingericht. Allerlei knuffels waren verkleed zoals in oosterse sprookjes. Veel knuffels konden ook bewegen. Dat was erg leuk om te zien. Op de foto zie je bijvoorbeeld een vliegende olifant. Kinderen zag je echt met hun neuzen tegen de ruiten aangedrukt staan. Eén knuffel trok vooral mijn aandacht, dat was een poes die een tapijt aan het weven was Die moest natuurlijk op de foto.

We hebben nog een tussenstop gemaakt bij Naturata. Dat was een grote bioshop waar mijn dochter vooral veel geroken heeft bij de 100% natuurlijke, diervriendelijke geurtjes en ik bij de zepen van Savon du Midi…. mmmm heerlijk… ook daarvan een aantal gekocht. Daarna daar nog wat gezeten en wat gedronken. Dat was heel wat relaxter dan bij Starbucks! Ook nog wat eten voor onderweg daar gekocht. We hebben het laatste half uur nog even noodgedwongen ‘meegeschoven’ tussen de paraplumenigte en de door Glxfchwein welbespraakte toeristen op de kerstmarkt… We wisten niet hoe snel we een uitweg moesten zoeken om daar weg te komen! We liepen daarna naar de pendelbus die ons naar een terrein zou brengen waar alle bussen stonden geparkeerd (ruimte voor 600 bussen!). Die zat echt propvol mensen. Wij stonden net in een draaigedeelte, dus iedere keer als de bus een bocht maakte, draaide de vloer en dus wij ook… raar. Daar aangekomen begon onze zoektocht naar de bus. Het was inmiddels donker geworden en het was ook hard gaan regenen. Het eerste rondje hebben we geen bus gezien en we moesten daarom door en doorweekt een tweede ronde gaan maken. Om 6 uur zouden we vertrekken, maar een persoon was niet op komen dagen en we konden daarom niet weg. Je hoort dan heel wat opmerkingen zoals eigen schuld en zo. De persoon in kwestie was echter een man van 76 en we hadden in het centrum 2x de ambulance gehoord… We vertrokken… zonder de oude man… raar gevoel hoor, ook al is het een wildvreemde. De buschauffeur praatte nog even bij de verkeersregelaars en daar kwam een zeer kwaad mannetje aangelopen. Er was nog een bus aangekomen van dezelfde touringcarmaatschappij en daar heeft hij al die tijd staan wachten (heeft niemand zien staan, maar hij dus wel). Met een zucht van verlichting vertrokken we allemaal naar huis! Om half negen stapte we weer thuis binnen. Moe, verregend en met de afspraak dat we volgend jaar weer ergens heen gaan, hopelijk zonder regen. Leuk Keulen ooit gezien te hebben, maar een tweede keer hoeft niet meer.

Wat ik nog wel wil laten zien, is dat ze dit jaar ook kerstbaboeshka’s in Duitsland verkopen van chocolade. En ik heb ze niet eens gekocht! (ik had namelijk voor we vertrokken nog op de weegschaal gestaan… ) Echt wel een trend geworden die baboeshka’s!

Communicatie KPN knudde

Nog maar even een vervolg op mijn overstap van Online naar KPN (vorig logje). Ik dacht dat alles wel zo’n beetje geregeld was, maar mooi niet dus. Dan maar aan de kaak stellen voor enig effect en ter waarschuwing voor anderen, weet waar je aan begint!
KPN vertelde mij in het eerste gesprek dat er in de 1e Kamer was besloten en bij OPTA dat je voortaan per maand mag opzeggen bij je provider. Ik zeg dus netjes op bij Online per 1 februari om in ieder geval niet zonder internet te zitten zodat het een en ander overlapt. Volgens Online moet ik echter nog tot 31 juli betalen, maar hebben het nu al wel zo ingesteld dat ik me niet meer kan inloggen op internet. Kan wel mail (lees spam) binnenhalen, maar niks meer versturen. Wel betalen, maar geen service meer verlenen. Oh ja en ik moet ook nog afbellen i.p.v. schrijven staat erin de standaard brief! Kassa dus! Wat een onzin dat dat niet schriftelijk kan. Dat is toch zeker ook rechtsgeldig! Ik heb daarom nog maar weer een brief geschreven met wat kreten van de besluitvorming van de 1e Kamer en maar afwachten nu.
Het laatste gesprek met de service van de KPN regelde daar een zekere Sander een afspraak met de monteur en wel vandaag de 19e. Ik kon deze dag vrij nemen dus kwam dat goed uit. Ik zit dus heel braaf al vanaf 7 uur te wachten, maar geen monteur. Daar er al zoveel mis is gegaan bij KPN ben ik na 4 uur toch maar gaan bellen. Eerst weer een paar keer mijn verhaal moeten doen waar de monteur blijft die me is afgesproken op deze dag, om vervolgens in de wacht te worden gezet omdat het uitgezocht wordt. Dan krijg ik een andere persoon aan de lijn en die gaat het weer uitzoeken. Na een hele poos krijg ik ineens wéér een andere aan de lijn en steeds zonder de melding doorverbonden te worden! Wat een rare manier! De bewuste laatste Marco zegt dat hij een briefje krijgt toegeschoven dat er wel een aantekening was gemaakt voor een monteur vandaag, maar geen opdracht is doorgegeven! Zou je ze niet! Wat zit daar in hemelsnaam voor personeel bij KPN? Vervolgens hoor ik dat het zeker niet voor 9 januari meer zal gaan. DAN heb ik geen vrij, nu wel. Dat is hun fout, toch niet de mijne! Ik kwam geen stuk verder met die knul die me met niemand wilde (duidelijk niet ‘mocht’ volgens mij) doorverbinden. Ik kreeg alleen een adres waar ik mijn klacht kan deponeren om een excuusbrief te ontvangen. Er zou momenteel ook geen enkele leidinggevende zijn. Geloof ik dat? Nee dus. Allemaal dezelfde functies… haha laat me niet lachen! Wat laf ook van zo’n griet om het zo’n knul door te spelen op een briefje. En oplossen of alternatief? Ho maar dus. Wel krijg ik om de paar dagen een brief met de melding dat ik binnen 2 weken aangesloten moet zijn, anders heb ik geen internet en kan ook niet meer bellen! Daarop was dan ook de afspraak van vandaag gebaseerd! Dus een monteur is dringend gewenst! Dat moment kan iedere dag nu zijn dat alles stopt…
Ik bel vervolgens maar weer opnieuw want je krijgt toch nooit dezelfde daar. Kom ik bij iemand uit die ik amper kan verstaan en me aanbeveelt een betalende monteur te nemen en vervolgens de kosten te declaren bij KPN. En dat zou KPN doen??? Ik heb al spijt dat ik in dit nieuwe ‘geweldige’ contract getrapt ben! Vervolgens verbindt hij me door met de afdelingen afzeggen. Daar wordt me verteld dat ik het contract niet meer ongeldig kan maken omdat de 2 weken nu om zijn (terwijl ik in de veronderstelling ben dat alles goed is geregeld door een zekere Sander) en ik het pakket al binnen heb. Huuuuh? Dus als je het pakket binnen hebt, zit je eraan vast? Dat was toch een foutje dat ze dat binnen 2 dagen hebben gestuurd i.p.v. 5 weken??? Of bewust per ongeluk? Zij mogen wel allerlei fouten maken en lossen het niet op. Ik moest eerst maar met de stroom meegaan en alles laten aansluiten en het dan weer opzeggen, want dat mag toch per maand! Ze bevestigden nogmaals dat Online me niet tot 31 juli mag laten betalen overigens.
Wat een afschuwelijk zootje allemaal, bureaucratisch tot en met en niks klopt er van alle afspraken! Ze hebben niet eens het fatsoen het netjes op te lossen terwijl het toch duidelijk hun fout is! Leuk hoor en dat net met de feestdagen! Alleen omdat die oenen van KPN echt totaal niks goed kunnen regelen! Mijn adrenaline zit hoog en ik ben ontzettend teleurgesteld van deze manier van ‘zaken doen’, vandaar dat ik dit verhaal hier deponeer…
En vooral hele fijne feestdagen aan al het personeel van KPN! Blijf vooral maar snel doorverbinden als klanten met problemen bellen veroorzaakt door KPN zelf, gooi ze in de wacht of hang per ongeluk op, daar schep je pas echt tevreden klanten mee! Reorganisatie is dringend gewenst met beter geschoold personeel die ook afspraken nakomen!

‘FF’ bellen naar de KPN

Maandag een week geleden belde er een aardige mevrouw van KPN die warempel wist waarover ze sprak en niet alles hoefde te vragen zoals wel vaak/altijd het geval is met call centra. Of ik een goedkoper abonnement wilde en dan geheel over wilde gaan bij KPN, zowel bellen als internet. Dat leek me wel wat en voor iets meer en toch iets minder dan wat ik nu betaal nog sneller en gratis bellen ook. Oké ik zat al een tijdje op zo’n telefoontje te wachten. Echt waar
Nu ben ik alleen nog maar bij HCC geweest en daarna overgestapt naar Wanadoo, wat weer Orange werd en tegenwoordig Online wordt genoemd. Bij iedere verandering ging het m.i. achteruit en vooral met de ‘spam’ liep mijn Outlook iedere week behoorlijk vol met wel 1000 overbodige aangeboden artikelen van verlengende ledematen tot blauwe pilletjes, van Amerikaanse(!) hypotheken tot vreemdsoortige medicijnen, aanbiedingen van Russische mails die ik niet eens kan lezen wat ze aanbieden, kortom geen interesse voor dit alles. Na het zoveelste ‘woord’ (uitgezonderd de Russische…) te hebben opgegeven om die rommelzooi te blokken met een filter, bleef ik de ‘spam’ toch krijgen. Nu open ik alleen nog Outlook om het vervolgens weer regelrecht te dumpen naar de prullenbak. Lezen is er niet meer bij, jammer als er oude bekenden tussen zitten, maar 1000 mails wordt me toch iets te veel van het goede en al helemaal van mijn kostbare vrije tijd. Mijn hotmail en gmail is er zo goed als vrij van zelfs en ook nog eens gratis. Maar ik ga dus over naar de KPN. Het zou 23 januari gaan gebeuren, monteur gratis, nooit weg, dus niet zelf de stekkers verwisselen en dan ontdekken dat ineens de telefoon niet meer werkt. .. ahummm.
Afgelopen woensdag krijg ik niet één, maar liefst 5 contracten aangeboden, allemaal op mijn naam soms mevrouw soms heer, allemaal met een ander wachtwoord, andere gebruikersnaam, ander e-mailnummer. Eeeeuuuhhhh… ik had maar toegezegd voor één en niet voor vijf. Dus met een diepe zucht, papier en pen bij de hand en alle contracten, het nummer van KPN donderdagmiddag proberen te bellen.
Dat valt niet mee! Want al denk je het moet een 1 zijn, blijkt het volgende verhaal met keuzes niet meer te kloppen. Nou dan maar keuze 2 met nieuwe keuzes. Uiteindelijk bij ‘anders’ uitgekomen, maar wat blijkt dan dat er intern niet doorverbonden kan worden in de meeste gevallen. Of is het soms niet ‘wil’ doorverbinden? Waar is de tijd gebleven gewoon direct een telefoniste aan de lijn te krijgen… wat ben ik toch ouderwets nu he Maar goed. Vol goede moed een paar keer mijn verhaal gedaan en diverse keren erbij gezegd dat het inmiddels al tegen de tien keer aanzit dat ik dat vertel en graag iemand wil spreken die het eindelijk kan uitzoeken. Wordt me nog eens gevraagd of het zakelijk is of privé….grgrgrg… ik dacht dat ik duidelijk mijn verhaal al had verteld… ja privé dus…. ja hoor, kom ik uit bij zakelijk! Zou je ze niet! Nu kon die meneer mijn Nederlands niet verstaan en ik zijn Oosterse klanken… Misschien was het mijn Brabantse ‘g’ wat enige verwarring bracht, maar dat kan het onmogelijk zijn, omdat ik zelf ooit telefoniste bij Philips ben geweest, internationaal telefoniste zelfs en kan dus neem ik aan wel duidelijk articuleren. En in het woord ‘privé’ zit niet eens een zachte ‘g’
Maar goed, om verder te gaan met mijn verhaal. Eindelijk na denk ik een kwartier – en dan duren minuten lang- krijg ik een jongeman aan de telefoon die het schijnt te begrijpen en zelfs het een en ander voor me gaat uitzoeken en me niet probeert door te verbinden. Wel word ik een paar keer gedwongen naar wat deuntjes te luisteren die je al snel beginnen te irriteren i.p.v. je ze rustig moeten maken…  Ik noem dat altijd tandartsmuziek. Die werken danig op je zenuwen! De jongeman kon me vertellen dat de KPN inmiddels al wel de andere contracten had laten vervallen, maar mij daarvan niet op de hoogte had gebracht. Hij vond het zelf ook een administratief zootje daar! Hij zocht inderdaad alles goed voor me uit. Kon me zelfs vertellen hoeveel ik in dat kwartier gebeld had en welke afdelingen me allemaal probeerden door te verbinden en welke me er gewoon uitgooiden… Ja de KPN staat voor niets hoor! Ze ‘zien’ alles! Nu was het ook nog zo dat ik deze dag een grote doos met KPN-spul had ontvangen die ik eigenlijk pas in januari zou ontvangen. Dan moest ik weer de KPN bellen om een afspraak te maken voor die gratis monteur. Mijn hemel, weer de KPN bellen? De jongeman vond dat het verschrikkelijk mis was gegaan dat hij dat wel even voor mij zou gaan regelen. Wel lief weer toch.
Als alles goed gaat, en dat weet je immers nooit bij de KPN heb ik nu zelf ondervonden, dan heb ik vrijdag 19 december een andere provider. Ik ben benieuwd… Een ding… ik hoop niet dat ik weer moet bellen voor het een of ander! Als je dus ooit de KPN moet bellen, zet een grote pot koffie of thee bij je, slik van te voren wat valeriaan om helder maar ook de ergerniskantjes wat te vertroebelen, maar trek vooral veel tijd uit! En … vraag naar Sander Gelukkig dat ze tijdelijk de telefoonkosten voor dat 0900 nummer hebben verlaagd! Het was 0,10, en nu 0,01 per minuut. Ik snap nu ook waarom… Maar mocht ik na 19 december ineens niet meer te traceren zijn op de diverse weblogs, dan ben ik vast aan het proberen de KPN te bellen…

Update: Maar Sander had de afspraak helaas niet vastgelegd, bleek later!

De PIP-mokken

Vol verwachting klopt mijn hart… ja hoor en nog een beetje harder toen ik de super binnen liep… zijn ze er nog of zijn ze al weg! Yes!!! Hebbes!!! Al moest ik wel achterin de doos graaien voor de nieuwere rode exemplaren. Ik wist dat ze deze week bij de bekende super zouden staan. De vorige keer ging het zo snel dat alles binnen een dag al op was. Gelukkig had de super ze op het eind van de week in het andere gedeelte van het dorp ze toen alle vier. En ook die heb ik met een hele hoop doosjes thee Nu zijn er zes verschillende mokken in omloop, waarvan twee hele nieuwe. Wat zijn ze toch weer leuk! Ik heb nog een grotere foto om naar te staren en te genieten, tenminste voor de liefhebbers dan …   Even erop klikken en de foto wordt groter! Ik heb meteen weer een leuke voorraad thee erbij, Rooibos en Pepermunt, mijn favoriete smaakjes (al koop ik die meestal in een natuurwinkel). Zo en nu eerst een mok inwijden. Momenteel zet ik koffie op de ouderwetse manier, want ik heb nog steeds geen tijd gehad om een koffiezetapparaat te kopen. Oeps ik moet er natuurlijk thee uitdrinken nu

Memorial day 23 november

Op deze dag, vijftien jaar geleden, is mijn moeder overleden op 66-jarige leeftijd. Wat gaat de tijd toch weer snel, het lijkt allemaal veel korter. De wereld stortte echt letterlijk voor me in. Het was zelfs de eerste keer in mijn leven dat ik van zo dichtbij een overlijden meemaakte en alles moest regelen met een uitvaartmaatschappij. Dat was op zich al zo vreemd, omdat ik helemaal niet wist wat ervan me verlangd werd. Het was zelfs de eerste keer dat ik een uitvaart mee zou maken in mijn leven, omdat ik me altijd er heel ver van weg heb gehouden of dan te overstuur was om te gaan.
Als alleenstaande moeder met een dochter van zeven (ze is nu 22) kreeg ik altijd erg veel steun van mijn moeder. Omgekeerd waren wij voor haar het belangrijkste in haar leven. Vooral het moederlijke, verzorgende om op mijn dochter te passen (pas vanaf haar zesde, voorheen zat ze in een kinderdagverblijf), daar bloeide ze helemaal van op altijd. Ze vond het altijd heerlijk als mijn dochter kwam logeren en dat deed ze dan ook graag en veel. Heel veel heeft ze toen voor ons gehandwerkt. Als ik daar op bezoek was dan vroeg mijn dochter of ze mocht blijven slapen en ging ik alleen naar huis om haar vervolgens ‘s morgens vroeg weer op te halen om naar school te brengen. Mijn moeder was in feite de belangrijke ‘tweede’ persoon bij gebrek aan een vader (die liet zich amper tot nooit zien of horen).
Mijn moeder was na jaarlijkse onderzoeken na veertien jaar eindelijk vrijgewaard van borstkanker. Daarvoor heeft ze 14 jaren processen gevoerd voor een scheiding. Dat het zo lang duurde kwam door ons huis omdat daar hele ingewikkelde procedures aanhingen. Haar leven was niet erg gemakkelijk geweest. Ieder jaar was het toch weer spannend wat de uitslag zou zijn van het borstonderzoek. Prompt de zomer daarna krijgt ze een zware hartaanval en nog een in november 1993 die haar het leven kostte. Ik herinner me het nog zo goed. Ik werd om half acht ‘s avonds door haar gebeld dat het niet goed ging en of ik snel wilde komen. Vlug mijn dochter meegenomen en naar haar huis. Ondertussen had ze wel de dokter laten komen en de deur al open gedaan. Toen ik binnenkwam in de kamer zag ik alleen dat haar hoofd met ogen gesloten wegzakte op het kussen en heb ik geen afscheid meer kunnen nemen. Nog met de ambulance naar het ziekenhuis, maar dat mocht niet meer baten en om negen uur is ze officieel als overleden verklaard (anderhalf uur heeft toen mijn digitale horloge stilgestaan en is na negen uur ‘s avonds weer gaan lopen met een verschil van 1,5 uur vroeger!). Toen kwam de werkelijkheid van het te accepteren dat ze er niet meer was. Weinig tot geen steun van mijn omgeving op een vriendin na. Ik heb er acht maanden over gedaan in mijn eentje om haar huis op te ruimen. Zoveel vragen over alles en nog wat waar ik nooit een antwoord meer over zou krijgen. Soms zat ik uren met een papiertje in mijn hand te staren en verzonken in een herinnering. Iedere dag een beetje opgeruimd daar na het avondeten. Ik kon gemakkelijker spullen van mezelf weggooien dan die van haar (en nog). Kleding moest in fases weg, want daar kreeg ik steeds nachtmerries van. Zo met opruimen kon mijn dochter ook meteen aan het huis wennen waar wij in zouden gaan wonen. De hond en de poes namen we iedere keer mee om ook vast te wennen. Ook daar gaven we nog twee katers van mijn moeder te eten. Na een jaar zijn we verhuisd (24 december 1994). Daar had mijn dochter erg veel moeite mee en na jaren hoorde ik, en nog, dat ze liever in ons oude huis was blijven wonen. Het kostte me zeker nog twee jaar om de hele harde kantjes van het verdriet te laten slijten en weer te wennen aan mijn geboortehuis en dat terwijl het gewone dagelijkse leven ook normaal door moest gaan. Vraag niet hoe, maar dat heb ik gered. Al zijn er heel wat traantjes weggevloeid. Op zulke momenten zou je broers of zussen hebben gewenst, maar ook daarvan hoor je dat zulke momenten heel vaak om het geld draait dan om wat anders. Daarmee moet je echt geluk hebben om het samen te kunnen verwerken. Een vriendin van de middelbare school, ook enig kind, had haar moeder net in augustus verloren en wij belden elkaar iedere dag om toch zo ons verhaal  en verdriet kwijt te kunnen. Nu bellen we nog wekelijks.
Nog iedere dag flitst mijn moeder wel eventjes door mijn gedachten. Vooral nu weer sterker omdat ik boven in al haar handwerkboeken en -tijdschriften zit te snuffelen met opruimen. (Overigens de waterschade valt gelukkig mee, maar een paar tijdschriften heb ik weg moeten gooien en een paar tijdschriften/boeken zijn gebobbeld opgedroogd. De rest stond hoog en droog gelukkig.) Ze zou nu 81 zijn geweest als ze nog leefde… Vanavond brand ik zoals andere jaren weer een kaarsje voor haar, al doe ik dat wel vaker dan alleen op de 23e november…
Ik ga weer verder met opruimen boven, de laatste loodjes vandaag…

Pols

Ik geef toe, ik ben nog weinig op mijn blog, maar probeer wel hier en daar wat bij te blijven met lezen ‘s avonds laat, al reageer ik amper…
Ik heb het namelijk een beetje erg druk. Met die harde regens heb ik nogal wat lekkage gehad van mijn dakgoot en die regen sloeg via een raam boven binnen en het raam van de keuken. Ook via de erker kreeg ik de regen in mijn kamer. Dat vergde meteen actie, afspraken maken, offertes aanvragen en weer afspraken maken om het te laten maken volgende week. Dat gaf nogal wat voorbereidingen hier en daar om ruimte te maken zowel binnen als buiten (snoeien). In die kamer boven staan al mijn handwerkboeken! Enkele stapels stonden op de grond evenals tijdschriften en helaas… sommige waren niet meer te redden die op de grond opgestapeld lagen Dat uitzoekwerk vergt best veel tijd nu ‘s avonds, al treuzel ik natuurlijk wel een beetje expres met al die boeken en tijdschriften! Dat maakt het een beetje minder erg
Ondertussen gebeurde er ineens plotsklaps iets met mijn pols na een dag werken achter de pc. M’n pols lijkt dan ergens uit te schieten met zenuw en al… au au en dan terugduwen en dan gaat het wel weer hoewel anderen dat geknak niet erg lekker vinden klinken Ja ja… binnenkort even een bezoekje naar de huisarts, ik kan me nu niet veroorloven mijn pols niet te gebruiken of zo met al dat geregel voor die dakgoten. Dan maar even knak knak. Ik probeer daarom wel ‘s avonds wat minder achter de pc te vertoeven want dan voelt het niet erg aangenaam,
En ja ik ben weer aan ‘de borduur’ voorzichtig want lang kan ik het niet volhouden om mijn pols lang in een gebogen houding te houden. Het is een roos in bordeauxrood, geborduurd met 1 draadje en met 2 draadjes, wel een leuk effect die combinatie. De volgende keer zal ik een foto maken en hierbij zetten.
Met Mobie gaat verder alles goed. Een wildebras is het, die werkelijk alles op de grond mikt en als speelgoed ziet. Lachen natuurlijk, maar hij maakt er echt een zootje van .

Het lapjes-,tijger-, panterkatertje…

Mobie groeit als kool. Eet alles wat hij op zijn weg tegenkomt. Vindt BabyCat brokjes maar niks en wil aan de Junior. Senior is ook best lekker. De oudjes vinden het wel makkelijk dat super kleine babyformaat. Scheelt heel wat aan knauwwerk. Er wordt dan ook heel wat uitgewisseld aan elkaar van lekkere hapjes. Wat op een ander bordje ligt is immers altijd lekkerder. Het is een ramp alles uit elkaar te houden en vlug weg te zetten

Hier moest gisteren de alsnog bezorgde envelop met stofjes eerst aan alle kanten besnuffeld worden en aan de hoeken werd aardig geknaagd. Dan ben ik eindelijk aan de beurt met spelen en open de envelop met de weer hele mooie lapjes. Dat zou toch heel zonde zijn geweest als die in de post waren verdwenen!

Op de foto is Mobie een ‘lapjes’kat, maar in werkelijkheid is het van bovenaf gezien een tijgertje en als het op z’n rug ligt een pantertje met kleine vlekjes op z’n buikje. Het is een feest zo’n klein katertje erbij! Wat een lol in het leven dat één groot feest blijkt te zijn voor zo’n klein ding! Met alles valt te spelen, overal zijn lekkere slaapplekjes en genoeg eten en drinken. Pssstttt… ik fluister nu even want morgen krijgt het een tweede prikje…

Gehaakte rondjes blooemenpannenlap

Vandaag dan eindelijk de gehaakte rondjespannenlap in de vorm van een bloem afgewerkt en op de foto gezet. Dat laatste met enige hulp van Mobie voor wat de compositie betreft. Hij vond steeds dat de pannenlap net weer iets anders op de foto moest. Hij drapeerde ook de achtergrond weer net wat anders dan hoe ik dacht dat het beter zou zijn. Kortom hij heeft zich weer lekker uitgeleefd

 Deze pannenlap bestaat uit zes rondjes die aan twee kanten naar binnen worden gevouwen en zo tegen elkaar worden gemaakt. In het midden zit nog een klein gehaakt bloemetje; het kan echter ook goed zonder. Dit bloemetje heeft al alle kanten van de kamer gezien voor het op de pannenlap bevestigd kon worden . Ik heb het patroon nog niet uitgeschreven. Voor een geoefende haakster moet dit totaal geen probleem zijn volgens mij.
Update: 25/10-2008–> beschrijving van de rondjes-/bloemenpannenlap