Van ditjes en van datjes

Ik zag dat het precies een maand geleden was dat ik hier iets heb geschreven en dat is natuurlijk wel erg lang. Een soort van blog-out gehad Daarom maar eens foto van onze hond ter illustratie.
Heb ik stil gezeten? Nee, absoluut niet. Op mijn werk is het deze weken en ook de komende erg druk. Veel drukwerk wat gecontroleerd moet worden en naar de drukker moet. Veel aanpassingen op intranet en internet. Trainingen geven enz. Een echte bezige bij dus om de deadlines te halen. Kortom, ik ben de meeste tijd best moe als ik thuis kom. De weinige tijd die ik dan nog over heb, gaat op aan mijn dochter en dieren met af en toe in afzondering wat handwerken. Ik zeg dan wel ‘wat handwerken’, maar dat is eigenlijk best veel geweest, voornamelijk haken. Niks afgewerkt nog, maar in feite genoeg om te laten zien. Maar dan moeten er ook nog foto’s van genomen worden en wat verhaaltjes erbij toch. Dat stapje is vaak net te veel.
Ondertussen is een keukenraampje vervangen. Daar was ooit een vuurpijl tegenaan gekomen met oud en nieuw en zaten er daardoor veel barsten in met een gat. De sneeuw kwam van de winter zelfs binnen. Na de eerste laag verven, was het weer te nat of te warm of had ik gewoonweg geen tijd om dit karweitje te klaren.
Ook is er een begin gemaakt door de vriend van mijn dochter aan een tuinpoortje opzij. Voor de nodige ontsnappingspogingen van de hond tegen te gaan wat extra hindernissen inbouwen . Ik help met het aandragen van het  gevraagde gereedschap en denk mee, want bij een oud huis is dat vaak creatief te werk gaan met veel verrassingen. 
Mijn dochter is begin vorige maand nog jarig geweest en hebben we weer een dagje Antwerpen ‘gedaan’. Ik kwam thuis met Franse handwerkbladen en zij met leuke kleding en schoenen. Een lekkere pizza uit Antwerpen ook nog gegeten. Beiden waren we zeer tevreden na dit dagje. Nog leuke ideetjes opgedaan ook.
Nog ander nieuws is dat ze toch gestopt is met haar nieuwe studie omdat haar interesse daar toch niet lag. Bovendien zat ze als afgestudeerde met een masterdiploma tussen de ‘brugpiepers’ van de universiteit en voelde ze zich daar niet helemaal thuis. Ze is weer driftig op zoek naar werk. Wat maar niet wil lukken omdat ze te hoog is opgeleid en geen ervaring heeft. Ze vragen immers minimaal 1 jaar ervaring overal. Maar als niemand haar die kans geeft?
De hond mocht ook zijn eerste verjaardag hier vieren en is inmiddels twee geworden
Ik heb nog niks vreemds ondervonden hier aan de achterkant van mijn weblog en heb de overstap nog niet gemaakt. Bij diegenen die wel over zijn, kan ik bij de een wel en bij de ander totaal geen foto’s meer bekijken. Per foto moet ik dan de afbeelding aanklikken en inladen. Ook lukt dit soms wel en de andere keer weer niet. I.E 8 update biedt ook geen oplossing. Het is minder leuk zo om weblogs te bezoeken Het oog wil toch ook wat.
En zo blijft het druk en als het wat minder wordt, wordt dit weer opgevuld, zoals dat meestal gaat, met andere werkzaamheden.
Jullie zijn weer bij

Gezellige blikken

Kwam ik vandaag toch deze ‘verschrikkelijke’ trommels c.q. voorraadblikken tegen! Ik heb er al een paar van deze maat, maar voorzien van andere kleurtjes. Zal ik? Zal ik niet? Ja, toe maar… en … gekocht! Ik moest wel even heel goed nadenken om voor mezelf te verantwoorden waarom ik deze ook zou kopen. Iets moet vaak een reden hebben gek genoeg. Vanwege het mooie weer of dat ik bijna een weekje vrij heb vanaf morgen? Of dat we onze hond a.s. vrijdag een jaar hebben? Dochter a.s. maandag jarig… Heb niet echt een reden… nee wacht, dat heb ik wel. Vorig jaar is de hoofdwaterkraan gesprongen en daarbij is mijn kelder ondergelopen. Daar stonden al mijn leuke ouderwetse, lieve trommeltjes te pronken. Maar daar deze wateroverlast al misschien weken had geduurd, waren zo goed als alle trommels te erg verroest. Weg trommels. Zo af en toe zag ik eenzelfde bij de kringloop en kocht ik die. Maar om de een of andere reden zegt je binnenste: "Nee, dat is niet dezelfde trommel waar je vroegere herinneringen aan had, je snoepjes in deed als kind of waar de koekjes in bewaard bleven die je zelf had gebakken." Je houdt m.a.w. je gevoel niet voor de gek! Ik ben dus opgehouden met ze proberen te vervangen en ben begonnen met hele nieuwe, schone, gewoon vers van de pers… euh uit de fabriek. Zonder emoties of herinneringen nog, want die kleven zich nu vast als kleine moleculen voor later…

:'Discloth' of grote vaatdoek

Aangestoken door het ‘dishcloth’-virus ben ik op zoek gegaan naar een mooi patroon. Ik kwam uit bij veel gratis patroontjes, maar die waren allemaal gebreid. En laat ik nu net veel zin hebben in haken Nou dan verzin ik toch gewoon wat zelf. Waaraan moet het voldoen? Ik stel me dan ribbels voor aan één kant en de andere kant glad. Ok. Na een heleboel gehaak, uithalen en weer opnieuw beginnen, ben ik eruit hoe het moet worden. De ribbels heb ik wel drie keer gehaakt en weer uitgehaald tot ik er tevreden over was. ‘Frogging’ zoals ze dat noemen of ‘kikkeren’ (een kikker zou hetzelfde geluid maken als het geluid dat wij maken met iets uit te halen…). Duur lapje als je bedenkt dat je er drie hebt voor 50 cent bij de Wibra of Zeeman Maar daar gaat het niet om. Hiervan is (nog) geen tweede. De tweede is echter al wel in de maak zoals te zien is in een ander kleurtje en gaat nu heel wat sneller nu ik alle ‘hobbels’ heb uitgedokterd. Vervolgens nog even het patroontje uitschrijven en dan verschijnt dat binnenkort ook op mijn weblog en zijn de afgewerkte exemplaren ook te zien Even de losse draadjes hier wegdenken, want die moet ik nog instoppen!
Wat het bijzonder van hiervan is, dat het gehaakt is van een roze bol dikke katoen waarvan ikzelf een trui heb gehad, evenals van de groene. Mijn moeder was zo dat ze alles uithaalde wat niet meer werd gedragen of afgedankt. Zij zag overal wel materiaal in. De bollen zaten tussen de andere voorraad dikke brei- of haakkatoen en was van dezelfde kwaliteit en dikte. Voordeel is nu wel dat ik weet dat de kleuren wasecht zijn en niet meer doorlopen of afgeven Regelmatig heb ik aan haar moeten denken, terwijl ik aan het haken was. Zij hield zelf ook zo van handwerken. Ze is 16,5 jaar geleden overleden en dan te weten dat ik garen aanraak wat nog door haar handen is gegaan. Het deed me goed om in alle rust aan haar te denken en haar voor te stellen wat ze ervan vindt dat ik deze katoen aan het verwerken ben voor gebruiksartikelen. Hoewel ik ze wel veel te mooi vind om te gebruiken.

Haaknaald met twee haken

Pas geleden kwam ik op internet een haaknaald met twee haken tegen. Uit nieuwsgierigheid ben ik gaan zoeken wat je daarmee kunt. Daarbij kwam ik een tutorial tegen waarmee je Tunisch kunt haken, maar dan in het rond. Voor normaal Tunisch haakwerk heb je een speciale lange haaknaald nodig, maar dan blijft dat dus altijd vlak. Het prijskaartje van de haaknaald vind ik wel wat aan de hoge kant (Clover x80 9,-). Inmiddels wel goedkopere dubbele haaknaalden van een ander merk gevonden, maar die hebben een andere naaldgrootte aan iedere kant.
Vorige week ben ik een proeflapje(c.q. -rondje) gaan maken van rood en wit garen. Het is wel haken met je verstand erbij te houden! Je haalt een paar steken op met de ene kant van de haaknaald, dan draai het het werk om en haalt met de andere kant van de naald en een andere kleur garen de steken erdoor. Dan weer terugdraaien. Vooral dat laatste is belangrijk omdat je uit automatisme hier weer verder wil haken! Halverwege het proeflapje heb ik de draden omgedraaid wat hoofdkleur betreft. Bij de laatste 2 toeren, die niet goed te zien zijn op de foto, heb ik in plaats van in de vorige steek te steken om een lusje te maken eronder gestoken. Zo zijn er nog nog diverse mogelijkheden om andere steken van het Tunisch haakwerk uit te proberen.
Erg veel voorbeelden kom je nog niet tegen op internet dan een hoesje of muts. Maar zelf zie ik toch wel mogelijkheden in wat meer dan dat. Hierop kom ik vast nog wel eens terug. Dit was slechts een proeflapje

Gehaakt wit poesje

Hier is het witte poesje dan eindelijk en MET oogjes. Het lag al zo lang te wachten bij mijn onaffe handwerkjes op oogjes. Deze zwarte bolle knoopjes uit mijn knopendoos vond ik het meest geschikt. Het patroontje is van Rina Soffers, een welbekende ontwerpster van haakpatronen van vooral dieren. Het komt uit een oude Ariadne: april 1984.
Ik ben blij hier de poes Pammetje te kunnen fotograferen. Een week geleden ging het helemaal niet zo goed met deze bijna 19-jarige dame. Ze wilde niet meer eten of drinken. Ik heb haar veel bouillon gegeven om niet uit te drogen. Ook allerlei lekkere hapjes die ze niet kon weerstaan zoals ham (wel slecht door het zout maar ja als ze maar wat wil eten nietwaar) en wat slagroom e.d. Heel veel aandacht en vertroetelen. Na een paar dagen at ze weer zelf! Eergisteren genoot ze weer met haar neusje in de wind buiten op de tafel! Op naar de 19 dame!

Antieke geborduurde letter C -2-

Letter C
De antieke letter C is af. Mijn dochter vindt het friemelige takje in het midden echter niet mooi. Ik vind het er wel bij horen. Bij de rest van het alfabet zie je dit takje ook, maar niet bij de ‘grotere’ letters zoals de M. Ze vindt het zo een E of G in plaats van een C.  Nu geeft mijn dochter toch niks om borduren en krijgt ze dit ook helemaal niet Ik verwerk de C samen met de M in een groter geheel, maar voorlopig blijven ze allemaal ‘los’ bewaard.
De letter wordt geborduurd op Axefdastof, hetzelfde waar ik de M van heb geborduurd. Ik gebruik dit keer Venus borduurgaren vanwege het simpele feit dat ik geen twee dezelfde strengetjes DMC in de kleur blauw had. Dit is de eerste keer dat ik met Venusgaren borduur. Het ziet er voor het oog hetzelfde uit als DMC, maar borduurt toch ‘anders’. Ik heb ook het idee dat er meer vezeltjes uitsteken na een paar keer met een draad door de stof te zijn geweest. Ik heb daar rekening mee gehouden door met 40 cm lange draadjes te werken. Als er iets uitgehaald moest worden, was het niet meer opnieuw bruikbaar. Nu blijkt dat ik van het tweede strengetje maar 1 draadje nodig had
Al bladerend in tijdschriften kwam ik het antieke alfabet ook tegen in Point de Croix. Jaren geleden gekocht voor die mooie alfabetten die erin staan. Daaruit komt vast nog wel meer…
Ik zit nog even te prakkedenken of ik met een nieuw borduurgevalletje begin of eerst iets heel ouds ga afwerken (als ik het terug kan vinden tenminste). Ik heb de smaak van het borduren weer te pakken

En alweer ... zandlopertjes

Zandlopertjes: 28 stuks
Ik heb weer hard mijn best gedaan. Mijn streven vanaf vorige maand is voortaan eentje per dag te maken en anders dit op een andere dag toch proberen in te halen. Maar … niks moet uiteraard Tot nu toe is dat gelukt en er zijn er weer 28 bij. Dat maakt het totaal op 138 + 28 = 166. De combinaties zijn nog steeds allemaal verschillend; er is er niet een bij die dezelfde combinatie heeft van stofjes. Ik ben nu een jaar bezig en begin nu toch wel te geloven dat dit echt een jarenplan gaat worden!
= 23 april = 28 stuks — 25 april = 30 stuks

Koordje punniken

Onlangs moest ik een nieuwe portemonnee kopen, de oude was niet meer om aan te zien, maar het soort wat ik prefereer, zie ik nu nergens (ik wil altijd veeeeeel vakjes en een koordje). Alleen tegen vakantietijd zie ik ze soms. Ik vind een koordje eraan erg handig om steeds ‘voeling’ te hebben waar de portemonnee is. Dus er eentje gekocht waar wel een koordje heen kan.
Nu heb ik wel voorraad van materialen, ook van koordjes, maar net niet van die kleur. Wel zag ik een bolletje gemerceriseerd breikatoen in mijn voorraad van die kleur en dat waren twee perlé nummer 5 draden in elkaar gedraaid. Ik heb het garen gesplitst en vervolgens mijn punnikklosjes tevoorschijn gehaald. Ik heb als kind diverse broddelpunikkoordjes gemaakt, maar er nooit wat mee gedaan. Dit was een kleine uitdaging. Ik wilde met dit dunne garen een koordje maken op 4 spijkertjes. Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar mijn zelfgemaakte punnikklosje om mee te werken omdat de koppen van de spijkertjes zorgen dat de draden er niet overheen gaan. Ook de spijkertjes zijn niet helemaal glad; er zitten namelijk in het midden groefjes zodat de draden niet snel eraf glijden. Ik werk het liefste met een grote veiligheidsspeld om de draden over te halen. Bij iedere overhaling trek ik onder aan het koordje wat door het klosje loopt; dat zorgt voor regelmatige steken. Als ik het werkje wegleg, doe ik de veiligheidsspeld om de spijkertjes en draai de draad zo dat de steken er niet afvallen.
Het gaat best snel, maar is gezien de punikuren van zo’n koordje natuurlijk ‘onbetaalbaar’ net als ieder handwerkje overigens. In ieder geval heb ik:

1. Een piepklein beetje van mijn voorraad opgemaakt.
2. Niet de deur uit hoeven te gaan om het juiste kleur koordje te zoeken.
3. Geen geld uit hoeven te geven.
4. Een leuke bezigheid gehad.
5. Goede beweging voor soepel houden van vingers.
6. Uiteindelijk een gevoel van voldoening overgehouden
7. Belangrijkste: een koordje voor mijn nieuwe portemonnee!

Zandlopertjes vervolg

Zandlopertjes: 21 stuks
Inmiddels heb ik weer 21 zandlopertjes erbij en het totaal is nu 117 + 21 = 138 stuks. Misschien wel leuk te vermelden is dat er tot nu nog niet één samenstelling van stofjes hetzelfde is. Wel de kleuren, maar niet de stofjes zelf.

Nieuw borduurwerkje: de letter C

Letter C
Uit de serie van antieke letters ben ik nu gestart met de letter C. De beginletter van de naam van mijn dochter. Ze mocht zelf de kleur uitkiezen en dat werd blauw. Het viel echter niet mee om uit een lade vol blauwe strengetjes er twee te vinden die hetzelfde nummer en verfbad hebben. Maar dat is gelukt, al is dit blauw donkerder dan dat ze eigenlijk koos. Ik ben inmiddels ook met het patroon aan de onderkant gestart.

Geborduurde 'M'

Geborduurde rode M
Het is zover, de rode geborduurde, klassieke letter M is af. Ik ben hier in december 2009 aan begonnen. Op naar het volgende borduurwerkje!

Zwart gehaakte sjaal

Het is gelukkig eigenlijk al niet meer nodig nu met deze temperatuur, maar ik had zin om te haken en ook nog eens om een sjaal te haken. Ik zag een leuke bij Tineke. Ik vond bij mijn voorraad een geschikte zwarte bol garen. Met wat gefreubel en eigen inbreng een geschikte vorm gevonden. Het gaat ook lekker snel met een dikke haaknaald nummer 5. Heerlijk weer om te haken, dat had ik gemist! Borduren is leuk en patchwork ook, maar haken is toch mijn favoriete vorm van handwerken. Volgens een patroon werken is ook niet zo mijn ding. Ik begin er braaf mee, maar verzin toch liever zelf en doe het op mijn eigen manier.

Stofjes en zo

Zo af en toe, soms te vaak en soms zit er echt een hele tijd tussen, tracteer ik mezelf op een verrassingspakketje c.q. pakket. Deze stofjes zijn vaak goedkoper vanwege de hoeveelheid en bovendien kun je erg veel met elkaar combineren. Daar ik niet drink, rook, gok of andere verslaving heb (ahum misschien wel iets in de richting van chocola…), bestel ik op een websiteshop-adres graag een verrassingspakket. Dat is natuurlijk altijd spannend, want het kan natuurlijk tegenvallen. Gelukkig is me dat daar pas twee keer gebeurd met ‘merk’patronen wat hele slechte en kleine vlekkerige kopieën van de vormgever waren (kan de winkel natuurlijk niks aan doen) en ‘heel veel breiboeken’ wat overwegend oude brochures waren en waarvan de prijzen niet gereduceerd waren. Maar verder vind ik daar de andere pakketten heel mooi en super! Dus het laatste telt dubbel voor mij.

 Nu zag ik afgelopen donderdag weer zoiets staan en daar het al weer een tijdje geleden was dat ik me had overgegeven aan zo’n verrassingspakket, klom ik in de digitale pen en hatsikidee… het was besteld. Ik kon het weer via ‘TNT tracktrace’ volgen en vandaag werd het al bezorgd. Zaterdag is eigenlijk mijn uitslaap- c.q. inhaalslaapdag, maar ik stond natuurlijk op tijd op! En ja hoor, rond half tien kwam ‘het witte busje’ zoals wij dat hier noemen als er wat besteld en afgeleverd wordt (dochterlief is ook gek op pakketjes, maar dan van 100% natuurlijke huidverzorgingsproducten -wat overigens meestal cadeautjes zijn).
Bij het neerzetten van de doos, kreeg ik, zoals gewoonlijk, al direct hulp van onze hond, die gelukkig meer geïnteresseerd is in de doos dan de inhoud. Deskundig onderzoekt hij eerst alles met zijn neus, rolt de doos diverse keren om. Dan is mijn moment aangebroken om het toch maar zelf met kloppend hart open te maken! Nu dacht ik eerst weer stofjes aan te treffen die ik kon gebruiken voor mijn zandlopertjes, maar dit keer waren het allemaal stofjes met een moderne uitstraling! Nu was ik op internet me daar al eens over aan het verlekkeren, maar dan kun je met een paar lapjes ook niet veel meer dan hele kleine projectjes van maken. Nu dus letterlijk een ‘monstervoorraad’ waarvan diverse stalen heel goed weer bij elkaar passen. Lekkere frisse kleuren en ook warmere, lieve stofjes en zelfs een paar flanellapjes. Terwijl ik het netjes ging opvouwen (op mijn manier, ieder heeft weer een aparte, afhankelijk van waar(in) komen de stofjes te liggen natuurlijk) kwamen er al diverse ideeën naar boven drijven, die nodig uitgewerkt moeten worden Maar eerst ruiken, stofjes aaien, strelen, opnieuw uitvouwen en weer opvouwen en dus GENIETEN
Op de foto een aantal van deze stofjes …

Zandlopertjes van stof

zandlopertjes: 24 stuks
Het aantal zandlopertjes stijgt langzaam en ik heb er nu 117. Dat zou misschien 1/3 kunnen zijn van het totaal van de voorkant, hoewel ik nog geen idee heb hoe groot ik de lappendeken van zandlopertjes ga maken, laat staan hoe de achterkant eruit zal komen te zien. Ik zeg bewust lappendeken en geen quilt, want dat laatste zie ik toch niet zitten om een deken door te pitten. Ik heb daar al rekening mee gehouden door de achterkant van de zandlopertjes ook direct af te werken met de festonsteek zodat het daar niet gaat rafelen. Zodra ik ze aan elkaar ga zetten, werk ik die naden hetzelfde af en zet het bij de hoekjes vast. Met dat aan elkaar naaien, wacht ik nog omdat ik niet weet of ik nog andere kleuren erin verwerk en dan moeten die andere kleuren wel een beetje evenredig verdeeld zijn over het geheel. Ik zie wel, moet er toch nog veel maken voor ik echt zover ben.

Nog een half pootje te gaan

Hinkelend op anderhalf pootje kan de grote rode M al bijna zelfstandig rechtop blijven staan. Het is maar een klein projectje en toch ben ik er al weken mee bezig. Iedere week verwerk ik ongeveer een draad DMC, dus 3 draadjes van 2. Inmiddels ben ik met het tweede rode strengetje DMC begonnen.

Lappenmand

Toch maar even iets laten horen van me. De laatste tijd ben ik nogal veel bij de tandarts te vinden geweest en ook nog een keer naar de huisarts. Lekkende kronen die vervangen moesten worden, waren daarvan de oorzaak (30 jaar oude dan krijg je dat he), maar waarvan de behandeling met noodkronen en door pijnlijk tandvlees niet goed lukt, Met veel spanning en druk erop en niet te vergeten en heel veel paracetamols (een zeer pijnlijke behandeling gehad zonder verdoving!). Gisteren kwam de noodkroon weer los en vanmorgen weer vastgezet. Het moet zelfs weer opnieuw volgende week, gips happen, schoonmaken e.d. pffftttt.
Vorige week donderdag had ik ook nog de pech onderuit te gaan met de fiets. Ik nam een zeer flauw bochtje en voor ik het wist lag ik naast mijn fiets. Die verraderlijke gladheid van dit weer! Iedere dag werd mijn knie wat blauwer en dikker tot mijn hele onderbeen tot aan mijn voet alle kleuren van de regenboog vertoonde de laatste dagen. Vandaag toch maar naar de huisarts gegaan. Daar werd geconstateerd dat ik lekkende spieren zou hebben en de slijmbeurs bij de knie zit vol met vocht. Morgen moet ik een kous bij de apotheek ophalen voor tegendruk te geven in de hoop dat het lekken in mijn onderbeen ophoudt en de omvang gaat afnemen. Kan een half jaar duren… Met lopen heb ik weinig tot geen last, alleen als ik lig begint het op te spelen. Ik voel me erg vermoeid overdag met zulke rusteloze nachten. Vervelend is ook dat je tegenwoordig geen vrij meer krijgt voor artsenbezoek op een paar uur na per jaar. Dus ik haal netjes deze uren steeds in. Gevolg is dat ik geen uurtje vrij meer ben. Ik heb momenteel daarom niet zoveel zin in het bloggen. Ik heb het zo gehad met dit weer! Sneeuw is leuk met de feestdagen, maar nu verlang ik zo naar de zon en de lente!

Mijn eerste Quiltje

Mijn eerste pogingen om een quiltje te maken, zie foto. Daarvoor vond ik een patroon in een boek uit de bibiotheek. Op internet vond ik zelfs weer een scan van dit patroon uit het boek terug vorig jaar!
Ik heb hier al eerder over geschreven. Ik heb verschillende driehoekjes opnieuw met de hand en met de naaimachine doorgestikt. Ik had alles met licht garen en met de hand geregen namelijk. Ik moet nog steeds de achterkant ertegen aan stikken en de rand. Ooit krijg ik dat voor elkaar
Ik ben een dag te laat om het op mijn weblog te vermelden, maar ik voelde me gisteren niet al te best en heb zelfs 16 uur achter elkaar geslapen tot vanmorgen 12 uur. Voel me nu weer iet wat beter en ga morgen weer werken.

Blauw

Foto’s van blauwe spulletjes heb ik dinsdag met mijn (oude) toestel genomen. Ik dacht aan drie keukendingetjes, die alleen maar blauw waren en al snel kwam er uit de kasten meer en meer… en nog meer… en vergeet vast ook nog wat. Ik had het e.e.a. op het dressoir in de keuken uitgestald en de poesjes dachten meteen dat hun diner werd geserveerd omdat ze daar sinds we een hond hebben voortaan ook hun eten krijgen. Het was me een drukte van jewelste met al dat gelaveer van pootjes tussen het serviesgoed in.

Update vandaag: Al zijn de foto’s niet al te scherp geworden, is het toch nog wel aardig te zien wat het is. Alles staat uitgestald op blauwe droogdoeken. Bovenaan op de foto staan twee blauwe schalen van de kringloop. Dan heb ik nog drie kommetjes waarvan ik van eentje de binnenkant zo mooi vind met al die bloemen. Die zijn zo’n dertig jaar oud. Daarbij is duidelijk een achterpoot van Mobie te zien die eventjes langs kwam lopen of er wat te snaaien viel en was met een kriebel ook al uiterst tevreden. Daarnaast staat een blauwe glazen kan waar een witte poes naast zit. Ook Pammetje dacht dat het weer opnieuw etenstijd was geworden. Als je een achttienjarige dame bent, vergeet je nog wel eens wat. Daaronder staan twee van een aantal glazen met een blauwe voet, ooit bij meer dan tien jaar geleden bij Blokker gekocht. Gebruik ze amper, bang dat ze stuk gaan. Dan uiterst links staat een lepelvaasje wat ik geërfd heb van mijn moeder met een oerhollands motief. Daarin bewaar ik de zilveren lepeltjes, die mijn vader altijd voor mijn moeder meebracht als hij thuiskwam van zijn dienstperiodes. Op de foto staat een zilveren lepeltje met de letters ‘Voor moeder’, wat ik haar ooit voor moederdag gegeven heb. Ik heb echter nooit ‘moeder’ tegen haar gezegd altijd ‘mam’ of mama’. Daarnaast staan twee lepeltjes, een boertje en boerinnetje, ze zijn niet blauw maar zo’n oerhollands stelletje hoort gewoon bij het oerhollands lepelvaasje op de foto. Op de onderste rij met foto’s is een klein koffiepotje te zien wat in de jaren zeventig helemaal in was. Grootmoedersstijl was toen wat de klok sloeg, het meeste was toen nieuwe grootmoedersstijl. Niet alleen het blauw zag je terug, maar ook het rood en vooral het vage groen. En al helemaal het wolkjes grijs niet te vergeten! Van het groene emaille heb ik nog het een en ander (zand, zeep en soda o.a.) en ook van het wolkjes grijs. Maar ook moet ik op de vliering nog blauwe pannen met goudkleurige randjes hebben van emaille. Dat is me echter net te koud om het op te zoeken voor een foto, bovendien zit dat onder de spinnenwebben. Het blauwe bord herinnert me heel erg aan vroeger toen ik nog een kind was. Op zaterdagmorgen werd ik altijd wakker van een uitgebakken spekgeur met ei (ik was toen nog geen vegetariër, wist niet eens dat zoiets bestond). Mijn vader, moeder en ik aten dan van dit soort borden, we hadden er precies drie. Alleen deze ene is nog over. Tja en dan helemaal links een aantal blauwe pannenlappen van de ‘tig’ die mijn moeder nog heeft gemaakt. Nog vergeten… een stel gehaakte glazenonderzetters van blauw. Waar zou ik dat nou vandaan hebben dat haken van pannenlappen

Feestdagen

De Grote Rode M

Inmiddels is er bijna één strengetje DMC op. Het eerste pootje is bijna klaar op de onderste krullen na. Ik werk met twee draadjes splijtgaren op Axefda. Het lapje is dubbel zo groot. Op naar het volgende pootje en het nieuwe rode strengetje!
Misschien dat ik hierna nog de letter C ga borduren al wordt dat dan niet rood, maar een soort aqua blauw/groen. Ook al weet mijn dochter niet wat ze ermee moet – ik evenmin nog, maar komt vast vanzelf – omdat ze niks om handwerken geeft. Ik dacht vroeger ook vaak als mijn moeder weer met een kleedje aan kwam en dat liet zien, wat moet ik straks toch met al die gehaakte kleedjes… Nu ze er niet meer is, koester ik ze allemaal, zelfs alle proeflapjes. Ik ben nogal van het bewaartype en verzamelingetjes ontstaan er snel als je van iets meer dan twee hebt. Vooral in handwerkjes zit zoveel tijd en energie dat je zoiets niet zo maar achteloos wegdoet. Ik tenminste niet

Hebbes! Een ouderwetse breimand!

Diverse malen heb ik al een super mooie metamorfose gezien van een oude breimand. De mooiste die ik zag was maanden geleden op een Frans weblog (weet niet meer welke) en onlangs nog een oude bij MarianneD. Echt een geluk als je dat tegenkomt! Vorige week donderdag ging ik naar een soort Kringloopwinkel. Ik ging daar vroeger vaak heen, maar tegenwoordig sporadisch. Een man vol ringen in zijn gezicht vroeg me of ik iets speciaals zocht toen ik bij het klein meubilair aan het struinen was. Zijn ogen met aan beide kanten ringen puilden bijna van verbazing uit, want hij had nog nooit van een handwerk- c.q. breimand gehoord. Maar een verdieping daarboven, boik, boik, boik … daar zag ik er een!!! Wel niet een die je in kan klappen, maar wel een van rotan. Dat moet dan van de jaren vijftig of begin jaren zestig zijn denk ik, want in die tijd was rotan erg in. Ik heb nog ooit een tafeltje van rotan gekregen met een glazen blad voor bij een rotan kuipstoeltje op mijn slaapkamer. Het stof van de breimand was al erg vergaan. Zie detail. Daar heb ik maar een aparte foto van gemaakt. Hup die gaat dus mee naar huis! Al moest ik toch nog even twijfelen gek genoeg omdat ik een andere in mijn hoofd als wens had. Maar ik ben er helemaal tevreden mee nu en vind ‘m toch wel heel leuk en apart! Nog even naar de handwerkspulletjes geweest daar en ja nog een slag geslagen! Grote lappen borduurstof voor 75 cent per stuk! Eentje was zelf 2 meter groot! Een zeer leuke slag geslagen mag ik wel zeggen! Zo leuk om van dit soort onverwachte spulletjes tegen te komen. Dat geeft een extra ‘kick’.
Onderweg naar huis zag ik al veel stofjes voorbij flitsen door mijn hoofd die ik op voorraad heb. Twee daarvan vind ik tot nu toe wel geschikt. Ik moet alleen nog meten of ik wel genoeg heb. Dan wordt het beslissen welke kleur binnen en welke buiten. Tot nu vind ik bruin voor de buitenkant wel efficiënt. Voor het effect heb ik er snel wat katoenen bolletjes ingedaan hoe het uiteindelijk eruit zal zien. Het bevalt me best zo. Toch laat ik het nog even bezinken, want ik wil eerst zeker weten of ik het rotan in de oorspronkelijke kleur laat of het ga verven. Voor ik er dan echt aan begin, zal het wel zomervakantie zijn Of zal ik kleine roosjesstof gebruiken met witte achtergrond? Voor leuke opknapideetjes, laat vooral iets horen Als weegschaal is een besluit nemen, namelijk behoorlijk wikken en wegen

Zandlopertjes: 93

Slechts 3 kon ik er nog maar laten zien en dat was wel erg weinig. Vandaar dat ik afgelopen weekend toch maar weer de (naald en) draad oppakte om er een paar bij te maken voor de foto en de stok achter de deur om vooral verder te gaan. Veel blauwachtige dit keer. In totaal werden dat er 16 extra. Daarbij komt het totaal op 93 stuks. Ik denk dat ik er ongeveer van deze maat 300 ga maken, maar ik kan nog alle kanten op. Ergens zou ik graag al wat stroken vast willen maken, maar dat doe ik toch nog maar niet, want als ik meer stofjes moet gaan gebruiken, wil ik toch wel dat de balans goed verdeeld is van stofjes en kleur. Tot nu toe nog genoeg stofjes. Het zijn voornamelijk stroken van 10 cm hoog uit voordeelpakketjes. Het vierkantje zelf is zonder naden straks 9 cm hxb.
Zo en nu tandenpoetsen en flossen want ik moet onverwacht naar de tandarts dadelijk en dat nog wel op mijn eerste vakantiedag van twee weken. De vulling van een hoektand is eruit en dat voelt niet lekker aan. Eerst maar even de verzekering gebeld of er nog budget genoeg was op mijn naam voor dit jaar. Dat was er nog voldoende. Gelukkig kon ik vandaag meteen terecht ondanks alle drukte daar al is het wel een andere tandarts dan mijn ‘vaste’. Hij heeft mij al een keer behandeld van de zomer dus ik ken hem al wel. Deze had toen geen tandartsassistente tot zijn beschikking, want die werkte voor de andere. Alle instrumenten werden in mijn hals gelegd. Wel vreemd, maar wel efficiënt voor hem natuurlijk. Af en toe graaide hij daar een tangetje uit. Veel gespetter met water naar alle kanten. Gelukkig dat het een hele warme dag toen was. Nou ja… het resultaat was wel erg mooi en daar gaat het tenslotte om! Ben benieuwd hoe dat straks gaat… het is nu niet bepaald warm weer meer

Borduren letter M

Vorige maand had ik weer zin om te borduren, alleen dit keer geen groot project. Op internet heb ik een (gratis) oude antieke letter M gedownload (vraag me niet waar, want ik weet het echt niet meer), die daarna via Word ingevoegd om het patroon groter te maken en vervolgens uitgeprint. Een beginnetje was snel gemaakt op Aïdastof en afgelopen weekend heb ik er weer een klein beetje aan verder gewerkt, beetje uitgehaald en weer een beetje geborduurd. Het heeft verder nog geen bestemming waarvoor het gaat dienen. Zomaar dus.

Sinterklaas in ere hersteld

Gisteren werd ik ineens geconfronteerd met het feit dat het toch wel jammer is dat er sinds een jaar of zeven, thuis geen Sinterklaas meer wordt gevierd. Dat gaf toch een soort heimweegevoel voor mijn dochter en dit jaar zelfs heviger. Wat ik heel goed begrijp omdat ik dat vroeger ook altijd kreeg als ik iedereen zo druk bezig zag met cadeautjes met Sinterklaas. Daarom verraste ik mijn moeder toen toch regelmatig (ondanks het feit niks te vieren) met leuke cadeautjes. Het cadeautjes geven zou de afgelopen jaren wel blijven bestaan… en daarom prikten we een datum om ze toch uit te wisselen en dat werd dan 21 of 22 december. Dat was een mooi moment omdat het weer lichter gaat worden. Dit wordt ook met Yule of Joelfeest genoemd. Maar nu draaien we ons besluit weer terug en Sinterklaas wordt weer in ere hersteld  
Daar zat ik dus gisteren wel even plotsklaps te kijken… en dat laat in de avond! Nu had ik geluk en had ik de cadeautjes al wel in huis omdat ik vanaf augustus al alles opzij leg. Alleen wanneer was het juiste moment? Even ad hoc handelen… Toen mijn dochter onder de douche stond, ging ‘ineens’ met veel aanhoudend gerinkel de bel. Ik riep haar dat ze heel snel moest komen kijken… en ja hoor daar kwam ze druipend met een handdoek om haar heen en keek zowel verbaasd als lachend. Sinterklaas was geweest Heerlijk is dat als je je dochter van 23 jaar zo blij kan krijgen met wat cadeautjes Dus vanaf dit jaar vieren we weer Sinterklaas! Zeer democratisch besloten
Vandaag kreeg ik ook nog onverwacht een cadeautje van de Sint via haar vriend. Een grote schijnwerper om de hond te zoeken in de tuin als die in het donker niet binnen wil komen… Vervelend was wel dat ik niks voor hem had. Ik moet maar eens bij de kerstman gaan informeren of die wat weet…