Koordje punniken

Onlangs moest ik een nieuwe portemonnee kopen, de oude was niet meer om aan te zien, maar het soort wat ik prefereer, zie ik nu nergens (ik wil altijd veeeeeel vakjes en een koordje). Alleen tegen vakantietijd zie ik ze soms. Ik vind een koordje eraan erg handig om steeds ‘voeling’ te hebben waar de portemonnee is. Dus er eentje gekocht waar wel een koordje heen kan.
Nu heb ik wel voorraad van materialen, ook van koordjes, maar net niet van die kleur. Wel zag ik een bolletje gemerceriseerd breikatoen in mijn voorraad van die kleur en dat waren twee perlé nummer 5 draden in elkaar gedraaid. Ik heb het garen gesplitst en vervolgens mijn punnikklosjes tevoorschijn gehaald. Ik heb als kind diverse broddelpunikkoordjes gemaakt, maar er nooit wat mee gedaan. Dit was een kleine uitdaging. Ik wilde met dit dunne garen een koordje maken op 4 spijkertjes. Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar mijn zelfgemaakte punnikklosje om mee te werken omdat de koppen van de spijkertjes zorgen dat de draden er niet overheen gaan. Ook de spijkertjes zijn niet helemaal glad; er zitten namelijk in het midden groefjes zodat de draden niet snel eraf glijden. Ik werk het liefste met een grote veiligheidsspeld om de draden over te halen. Bij iedere overhaling trek ik onder aan het koordje wat door het klosje loopt; dat zorgt voor regelmatige steken. Als ik het werkje wegleg, doe ik de veiligheidsspeld om de spijkertjes en draai de draad zo dat de steken er niet afvallen.
Het gaat best snel, maar is gezien de punikuren van zo’n koordje natuurlijk ‘onbetaalbaar’ net als ieder handwerkje overigens. In ieder geval heb ik:

1. Een piepklein beetje van mijn voorraad opgemaakt.
2. Niet de deur uit hoeven te gaan om het juiste kleur koordje te zoeken.
3. Geen geld uit hoeven te geven.
4. Een leuke bezigheid gehad.
5. Goede beweging voor soepel houden van vingers.
6. Uiteindelijk een gevoel van voldoening overgehouden
7. Belangrijkste: een koordje voor mijn nieuwe portemonnee!

Zandlopertjes vervolg

Zandlopertjes: 21 stuks
Inmiddels heb ik weer 21 zandlopertjes erbij en het totaal is nu 117 + 21 = 138 stuks. Misschien wel leuk te vermelden is dat er tot nu nog niet één samenstelling van stofjes hetzelfde is. Wel de kleuren, maar niet de stofjes zelf.

Nieuw borduurwerkje: de letter C

Letter C
Uit de serie van antieke letters ben ik nu gestart met de letter C. De beginletter van de naam van mijn dochter. Ze mocht zelf de kleur uitkiezen en dat werd blauw. Het viel echter niet mee om uit een lade vol blauwe strengetjes er twee te vinden die hetzelfde nummer en verfbad hebben. Maar dat is gelukt, al is dit blauw donkerder dan dat ze eigenlijk koos. Ik ben inmiddels ook met het patroon aan de onderkant gestart.

Geborduurde 'M'

Geborduurde rode M
Het is zover, de rode geborduurde, klassieke letter M is af. Ik ben hier in december 2009 aan begonnen. Op naar het volgende borduurwerkje!

Zwart gehaakte sjaal

Het is gelukkig eigenlijk al niet meer nodig nu met deze temperatuur, maar ik had zin om te haken en ook nog eens om een sjaal te haken. Ik zag een leuke bij Tineke. Ik vond bij mijn voorraad een geschikte zwarte bol garen. Met wat gefreubel en eigen inbreng een geschikte vorm gevonden. Het gaat ook lekker snel met een dikke haaknaald nummer 5. Heerlijk weer om te haken, dat had ik gemist! Borduren is leuk en patchwork ook, maar haken is toch mijn favoriete vorm van handwerken. Volgens een patroon werken is ook niet zo mijn ding. Ik begin er braaf mee, maar verzin toch liever zelf en doe het op mijn eigen manier.

Stofjes en zo

Zo af en toe, soms te vaak en soms zit er echt een hele tijd tussen, tracteer ik mezelf op een verrassingspakketje c.q. pakket. Deze stofjes zijn vaak goedkoper vanwege de hoeveelheid en bovendien kun je erg veel met elkaar combineren. Daar ik niet drink, rook, gok of andere verslaving heb (ahum misschien wel iets in de richting van chocola…), bestel ik op een websiteshop-adres graag een verrassingspakket. Dat is natuurlijk altijd spannend, want het kan natuurlijk tegenvallen. Gelukkig is me dat daar pas twee keer gebeurd met ‘merk’patronen wat hele slechte en kleine vlekkerige kopieën van de vormgever waren (kan de winkel natuurlijk niks aan doen) en ‘heel veel breiboeken’ wat overwegend oude brochures waren en waarvan de prijzen niet gereduceerd waren. Maar verder vind ik daar de andere pakketten heel mooi en super! Dus het laatste telt dubbel voor mij.

 Nu zag ik afgelopen donderdag weer zoiets staan en daar het al weer een tijdje geleden was dat ik me had overgegeven aan zo’n verrassingspakket, klom ik in de digitale pen en hatsikidee… het was besteld. Ik kon het weer via ‘TNT tracktrace’ volgen en vandaag werd het al bezorgd. Zaterdag is eigenlijk mijn uitslaap- c.q. inhaalslaapdag, maar ik stond natuurlijk op tijd op! En ja hoor, rond half tien kwam ‘het witte busje’ zoals wij dat hier noemen als er wat besteld en afgeleverd wordt (dochterlief is ook gek op pakketjes, maar dan van 100% natuurlijke huidverzorgingsproducten -wat overigens meestal cadeautjes zijn).
Bij het neerzetten van de doos, kreeg ik, zoals gewoonlijk, al direct hulp van onze hond, die gelukkig meer geïnteresseerd is in de doos dan de inhoud. Deskundig onderzoekt hij eerst alles met zijn neus, rolt de doos diverse keren om. Dan is mijn moment aangebroken om het toch maar zelf met kloppend hart open te maken! Nu dacht ik eerst weer stofjes aan te treffen die ik kon gebruiken voor mijn zandlopertjes, maar dit keer waren het allemaal stofjes met een moderne uitstraling! Nu was ik op internet me daar al eens over aan het verlekkeren, maar dan kun je met een paar lapjes ook niet veel meer dan hele kleine projectjes van maken. Nu dus letterlijk een ‘monstervoorraad’ waarvan diverse stalen heel goed weer bij elkaar passen. Lekkere frisse kleuren en ook warmere, lieve stofjes en zelfs een paar flanellapjes. Terwijl ik het netjes ging opvouwen (op mijn manier, ieder heeft weer een aparte, afhankelijk van waar(in) komen de stofjes te liggen natuurlijk) kwamen er al diverse ideeën naar boven drijven, die nodig uitgewerkt moeten worden Maar eerst ruiken, stofjes aaien, strelen, opnieuw uitvouwen en weer opvouwen en dus GENIETEN
Op de foto een aantal van deze stofjes …

Zandlopertjes van stof

zandlopertjes: 24 stuks
Het aantal zandlopertjes stijgt langzaam en ik heb er nu 117. Dat zou misschien 1/3 kunnen zijn van het totaal van de voorkant, hoewel ik nog geen idee heb hoe groot ik de lappendeken van zandlopertjes ga maken, laat staan hoe de achterkant eruit zal komen te zien. Ik zeg bewust lappendeken en geen quilt, want dat laatste zie ik toch niet zitten om een deken door te pitten. Ik heb daar al rekening mee gehouden door de achterkant van de zandlopertjes ook direct af te werken met de festonsteek zodat het daar niet gaat rafelen. Zodra ik ze aan elkaar ga zetten, werk ik die naden hetzelfde af en zet het bij de hoekjes vast. Met dat aan elkaar naaien, wacht ik nog omdat ik niet weet of ik nog andere kleuren erin verwerk en dan moeten die andere kleuren wel een beetje evenredig verdeeld zijn over het geheel. Ik zie wel, moet er toch nog veel maken voor ik echt zover ben.

Nog een half pootje te gaan

Hinkelend op anderhalf pootje kan de grote rode M al bijna zelfstandig rechtop blijven staan. Het is maar een klein projectje en toch ben ik er al weken mee bezig. Iedere week verwerk ik ongeveer een draad DMC, dus 3 draadjes van 2. Inmiddels ben ik met het tweede rode strengetje DMC begonnen.

Lappenmand

Toch maar even iets laten horen van me. De laatste tijd ben ik nogal veel bij de tandarts te vinden geweest en ook nog een keer naar de huisarts. Lekkende kronen die vervangen moesten worden, waren daarvan de oorzaak (30 jaar oude dan krijg je dat he), maar waarvan de behandeling met noodkronen en door pijnlijk tandvlees niet goed lukt, Met veel spanning en druk erop en niet te vergeten en heel veel paracetamols (een zeer pijnlijke behandeling gehad zonder verdoving!). Gisteren kwam de noodkroon weer los en vanmorgen weer vastgezet. Het moet zelfs weer opnieuw volgende week, gips happen, schoonmaken e.d. pffftttt.
Vorige week donderdag had ik ook nog de pech onderuit te gaan met de fiets. Ik nam een zeer flauw bochtje en voor ik het wist lag ik naast mijn fiets. Die verraderlijke gladheid van dit weer! Iedere dag werd mijn knie wat blauwer en dikker tot mijn hele onderbeen tot aan mijn voet alle kleuren van de regenboog vertoonde de laatste dagen. Vandaag toch maar naar de huisarts gegaan. Daar werd geconstateerd dat ik lekkende spieren zou hebben en de slijmbeurs bij de knie zit vol met vocht. Morgen moet ik een kous bij de apotheek ophalen voor tegendruk te geven in de hoop dat het lekken in mijn onderbeen ophoudt en de omvang gaat afnemen. Kan een half jaar duren… Met lopen heb ik weinig tot geen last, alleen als ik lig begint het op te spelen. Ik voel me erg vermoeid overdag met zulke rusteloze nachten. Vervelend is ook dat je tegenwoordig geen vrij meer krijgt voor artsenbezoek op een paar uur na per jaar. Dus ik haal netjes deze uren steeds in. Gevolg is dat ik geen uurtje vrij meer ben. Ik heb momenteel daarom niet zoveel zin in het bloggen. Ik heb het zo gehad met dit weer! Sneeuw is leuk met de feestdagen, maar nu verlang ik zo naar de zon en de lente!

Mijn eerste Quiltje

Mijn eerste pogingen om een quiltje te maken, zie foto. Daarvoor vond ik een patroon in een boek uit de bibiotheek. Op internet vond ik zelfs weer een scan van dit patroon uit het boek terug vorig jaar!
Ik heb hier al eerder over geschreven. Ik heb verschillende driehoekjes opnieuw met de hand en met de naaimachine doorgestikt. Ik had alles met licht garen en met de hand geregen namelijk. Ik moet nog steeds de achterkant ertegen aan stikken en de rand. Ooit krijg ik dat voor elkaar
Ik ben een dag te laat om het op mijn weblog te vermelden, maar ik voelde me gisteren niet al te best en heb zelfs 16 uur achter elkaar geslapen tot vanmorgen 12 uur. Voel me nu weer iet wat beter en ga morgen weer werken.

Blauw

Foto’s van blauwe spulletjes heb ik dinsdag met mijn (oude) toestel genomen. Ik dacht aan drie keukendingetjes, die alleen maar blauw waren en al snel kwam er uit de kasten meer en meer… en nog meer… en vergeet vast ook nog wat. Ik had het e.e.a. op het dressoir in de keuken uitgestald en de poesjes dachten meteen dat hun diner werd geserveerd omdat ze daar sinds we een hond hebben voortaan ook hun eten krijgen. Het was me een drukte van jewelste met al dat gelaveer van pootjes tussen het serviesgoed in.

Update vandaag: Al zijn de foto’s niet al te scherp geworden, is het toch nog wel aardig te zien wat het is. Alles staat uitgestald op blauwe droogdoeken. Bovenaan op de foto staan twee blauwe schalen van de kringloop. Dan heb ik nog drie kommetjes waarvan ik van eentje de binnenkant zo mooi vind met al die bloemen. Die zijn zo’n dertig jaar oud. Daarbij is duidelijk een achterpoot van Mobie te zien die eventjes langs kwam lopen of er wat te snaaien viel en was met een kriebel ook al uiterst tevreden. Daarnaast staat een blauwe glazen kan waar een witte poes naast zit. Ook Pammetje dacht dat het weer opnieuw etenstijd was geworden. Als je een achttienjarige dame bent, vergeet je nog wel eens wat. Daaronder staan twee van een aantal glazen met een blauwe voet, ooit bij meer dan tien jaar geleden bij Blokker gekocht. Gebruik ze amper, bang dat ze stuk gaan. Dan uiterst links staat een lepelvaasje wat ik geërfd heb van mijn moeder met een oerhollands motief. Daarin bewaar ik de zilveren lepeltjes, die mijn vader altijd voor mijn moeder meebracht als hij thuiskwam van zijn dienstperiodes. Op de foto staat een zilveren lepeltje met de letters ‘Voor moeder’, wat ik haar ooit voor moederdag gegeven heb. Ik heb echter nooit ‘moeder’ tegen haar gezegd altijd ‘mam’ of mama’. Daarnaast staan twee lepeltjes, een boertje en boerinnetje, ze zijn niet blauw maar zo’n oerhollands stelletje hoort gewoon bij het oerhollands lepelvaasje op de foto. Op de onderste rij met foto’s is een klein koffiepotje te zien wat in de jaren zeventig helemaal in was. Grootmoedersstijl was toen wat de klok sloeg, het meeste was toen nieuwe grootmoedersstijl. Niet alleen het blauw zag je terug, maar ook het rood en vooral het vage groen. En al helemaal het wolkjes grijs niet te vergeten! Van het groene emaille heb ik nog het een en ander (zand, zeep en soda o.a.) en ook van het wolkjes grijs. Maar ook moet ik op de vliering nog blauwe pannen met goudkleurige randjes hebben van emaille. Dat is me echter net te koud om het op te zoeken voor een foto, bovendien zit dat onder de spinnenwebben. Het blauwe bord herinnert me heel erg aan vroeger toen ik nog een kind was. Op zaterdagmorgen werd ik altijd wakker van een uitgebakken spekgeur met ei (ik was toen nog geen vegetariër, wist niet eens dat zoiets bestond). Mijn vader, moeder en ik aten dan van dit soort borden, we hadden er precies drie. Alleen deze ene is nog over. Tja en dan helemaal links een aantal blauwe pannenlappen van de ‘tig’ die mijn moeder nog heeft gemaakt. Nog vergeten… een stel gehaakte glazenonderzetters van blauw. Waar zou ik dat nou vandaan hebben dat haken van pannenlappen

Feestdagen

De Grote Rode M

Inmiddels is er bijna één strengetje DMC op. Het eerste pootje is bijna klaar op de onderste krullen na. Ik werk met twee draadjes splijtgaren op Axefda. Het lapje is dubbel zo groot. Op naar het volgende pootje en het nieuwe rode strengetje!
Misschien dat ik hierna nog de letter C ga borduren al wordt dat dan niet rood, maar een soort aqua blauw/groen. Ook al weet mijn dochter niet wat ze ermee moet – ik evenmin nog, maar komt vast vanzelf – omdat ze niks om handwerken geeft. Ik dacht vroeger ook vaak als mijn moeder weer met een kleedje aan kwam en dat liet zien, wat moet ik straks toch met al die gehaakte kleedjes… Nu ze er niet meer is, koester ik ze allemaal, zelfs alle proeflapjes. Ik ben nogal van het bewaartype en verzamelingetjes ontstaan er snel als je van iets meer dan twee hebt. Vooral in handwerkjes zit zoveel tijd en energie dat je zoiets niet zo maar achteloos wegdoet. Ik tenminste niet

Hebbes! Een ouderwetse breimand!

Diverse malen heb ik al een super mooie metamorfose gezien van een oude breimand. De mooiste die ik zag was maanden geleden op een Frans weblog (weet niet meer welke) en onlangs nog een oude bij MarianneD. Echt een geluk als je dat tegenkomt! Vorige week donderdag ging ik naar een soort Kringloopwinkel. Ik ging daar vroeger vaak heen, maar tegenwoordig sporadisch. Een man vol ringen in zijn gezicht vroeg me of ik iets speciaals zocht toen ik bij het klein meubilair aan het struinen was. Zijn ogen met aan beide kanten ringen puilden bijna van verbazing uit, want hij had nog nooit van een handwerk- c.q. breimand gehoord. Maar een verdieping daarboven, boik, boik, boik … daar zag ik er een!!! Wel niet een die je in kan klappen, maar wel een van rotan. Dat moet dan van de jaren vijftig of begin jaren zestig zijn denk ik, want in die tijd was rotan erg in. Ik heb nog ooit een tafeltje van rotan gekregen met een glazen blad voor bij een rotan kuipstoeltje op mijn slaapkamer. Het stof van de breimand was al erg vergaan. Zie detail. Daar heb ik maar een aparte foto van gemaakt. Hup die gaat dus mee naar huis! Al moest ik toch nog even twijfelen gek genoeg omdat ik een andere in mijn hoofd als wens had. Maar ik ben er helemaal tevreden mee nu en vind ‘m toch wel heel leuk en apart! Nog even naar de handwerkspulletjes geweest daar en ja nog een slag geslagen! Grote lappen borduurstof voor 75 cent per stuk! Eentje was zelf 2 meter groot! Een zeer leuke slag geslagen mag ik wel zeggen! Zo leuk om van dit soort onverwachte spulletjes tegen te komen. Dat geeft een extra ‘kick’.
Onderweg naar huis zag ik al veel stofjes voorbij flitsen door mijn hoofd die ik op voorraad heb. Twee daarvan vind ik tot nu toe wel geschikt. Ik moet alleen nog meten of ik wel genoeg heb. Dan wordt het beslissen welke kleur binnen en welke buiten. Tot nu vind ik bruin voor de buitenkant wel efficiënt. Voor het effect heb ik er snel wat katoenen bolletjes ingedaan hoe het uiteindelijk eruit zal zien. Het bevalt me best zo. Toch laat ik het nog even bezinken, want ik wil eerst zeker weten of ik het rotan in de oorspronkelijke kleur laat of het ga verven. Voor ik er dan echt aan begin, zal het wel zomervakantie zijn Of zal ik kleine roosjesstof gebruiken met witte achtergrond? Voor leuke opknapideetjes, laat vooral iets horen Als weegschaal is een besluit nemen, namelijk behoorlijk wikken en wegen

Zandlopertjes: 93

Slechts 3 kon ik er nog maar laten zien en dat was wel erg weinig. Vandaar dat ik afgelopen weekend toch maar weer de (naald en) draad oppakte om er een paar bij te maken voor de foto en de stok achter de deur om vooral verder te gaan. Veel blauwachtige dit keer. In totaal werden dat er 16 extra. Daarbij komt het totaal op 93 stuks. Ik denk dat ik er ongeveer van deze maat 300 ga maken, maar ik kan nog alle kanten op. Ergens zou ik graag al wat stroken vast willen maken, maar dat doe ik toch nog maar niet, want als ik meer stofjes moet gaan gebruiken, wil ik toch wel dat de balans goed verdeeld is van stofjes en kleur. Tot nu toe nog genoeg stofjes. Het zijn voornamelijk stroken van 10 cm hoog uit voordeelpakketjes. Het vierkantje zelf is zonder naden straks 9 cm hxb.
Zo en nu tandenpoetsen en flossen want ik moet onverwacht naar de tandarts dadelijk en dat nog wel op mijn eerste vakantiedag van twee weken. De vulling van een hoektand is eruit en dat voelt niet lekker aan. Eerst maar even de verzekering gebeld of er nog budget genoeg was op mijn naam voor dit jaar. Dat was er nog voldoende. Gelukkig kon ik vandaag meteen terecht ondanks alle drukte daar al is het wel een andere tandarts dan mijn ‘vaste’. Hij heeft mij al een keer behandeld van de zomer dus ik ken hem al wel. Deze had toen geen tandartsassistente tot zijn beschikking, want die werkte voor de andere. Alle instrumenten werden in mijn hals gelegd. Wel vreemd, maar wel efficiënt voor hem natuurlijk. Af en toe graaide hij daar een tangetje uit. Veel gespetter met water naar alle kanten. Gelukkig dat het een hele warme dag toen was. Nou ja… het resultaat was wel erg mooi en daar gaat het tenslotte om! Ben benieuwd hoe dat straks gaat… het is nu niet bepaald warm weer meer

Borduren letter M

Vorige maand had ik weer zin om te borduren, alleen dit keer geen groot project. Op internet heb ik een (gratis) oude antieke letter M gedownload (vraag me niet waar, want ik weet het echt niet meer), die daarna via Word ingevoegd om het patroon groter te maken en vervolgens uitgeprint. Een beginnetje was snel gemaakt op Aïdastof en afgelopen weekend heb ik er weer een klein beetje aan verder gewerkt, beetje uitgehaald en weer een beetje geborduurd. Het heeft verder nog geen bestemming waarvoor het gaat dienen. Zomaar dus.

Sinterklaas in ere hersteld

Gisteren werd ik ineens geconfronteerd met het feit dat het toch wel jammer is dat er sinds een jaar of zeven, thuis geen Sinterklaas meer wordt gevierd. Dat gaf toch een soort heimweegevoel voor mijn dochter en dit jaar zelfs heviger. Wat ik heel goed begrijp omdat ik dat vroeger ook altijd kreeg als ik iedereen zo druk bezig zag met cadeautjes met Sinterklaas. Daarom verraste ik mijn moeder toen toch regelmatig (ondanks het feit niks te vieren) met leuke cadeautjes. Het cadeautjes geven zou de afgelopen jaren wel blijven bestaan… en daarom prikten we een datum om ze toch uit te wisselen en dat werd dan 21 of 22 december. Dat was een mooi moment omdat het weer lichter gaat worden. Dit wordt ook met Yule of Joelfeest genoemd. Maar nu draaien we ons besluit weer terug en Sinterklaas wordt weer in ere hersteld  
Daar zat ik dus gisteren wel even plotsklaps te kijken… en dat laat in de avond! Nu had ik geluk en had ik de cadeautjes al wel in huis omdat ik vanaf augustus al alles opzij leg. Alleen wanneer was het juiste moment? Even ad hoc handelen… Toen mijn dochter onder de douche stond, ging ‘ineens’ met veel aanhoudend gerinkel de bel. Ik riep haar dat ze heel snel moest komen kijken… en ja hoor daar kwam ze druipend met een handdoek om haar heen en keek zowel verbaasd als lachend. Sinterklaas was geweest Heerlijk is dat als je je dochter van 23 jaar zo blij kan krijgen met wat cadeautjes Dus vanaf dit jaar vieren we weer Sinterklaas! Zeer democratisch besloten
Vandaag kreeg ik ook nog onverwacht een cadeautje van de Sint via haar vriend. Een grote schijnwerper om de hond te zoeken in de tuin als die in het donker niet binnen wil komen… Vervelend was wel dat ik niks voor hem had. Ik moet maar eens bij de kerstman gaan informeren of die wat weet…

Stofjes uit Amerika

Komende tijd heb ik regelmatig wat vrije dagen. Afgelopen jaar ging het een beetje mis met de urenregistratie. Het leek wel dat dagen die ik vrij nam er dubbel afgingen. Het gevolg was dat ik voor de zomervakantie alle aangevraagde vrije dagen maar weer ging intrekken. Ook dat ging niet erg soepel en ICT moest er ook aan te pas komen. Maar ineens gaat het invullen van uren weer (redelijk) goed en daar komen mijn uren weer tevoorschijn! Ai, ik kan de hele maand december wel vrij nemen nu . Dat gaat natuurlijk niet, 20% gaat nu mee naar volgend jaar en de rest ga ik veel snipperen en de laatste twee weken van december heb ik vrij. Gisteren was zo’n vrije dag. Gewoon een lui niksdoen dagje, al had ik nog wel bloembollen willen planten (nou ja…niks doen… altijd genoeg te doen). Maar al wel veel weblogs bij zitten lezen, maar moet er nog heel veel Regelmatig zal er dus weer hier iets verschijnen op mijn weblog tot 1 januari.

Een verwachte envelop uit Amerika kwam ook donderdag aan. Klein feestje van binnen natuurlijk Direct weer een nieuwe bestelling geplaatst met ‘vervolg’ stofjes uit dezelfde series. Ook al naderen kerst en oud en nieuw, ik heb nu leuke stofjes binnen van HEN Rietta (onderste vier). Daarna volgt Henry Glass met de rode roosjes (zo’n superleuk stofje), het rode lapje is van P&B en de volksmotieven: Fraktur, ook van P&B. Het laatste stofje met de volksmotieven is een randstof, ik heb er al eerder ‘gewone’ stof met volksmotieven van gekocht, deze zijn gebaseerd op de motieven uit Pensylvanië. Bekend is bv Pennsylvanian-Dutch. Daar zijn wat Hollanders neergestrekken een paar eeuwen terug. Hoewel het woord Dutch daar ook verbasterd kan zijn van het woord Deutsch en dan wordt het weer een ander verhaal. Maar er kunnen natuurlijk zowel Nederlanders/Hollanders als ook Duitsers zijn gaan wonen. Die nemen dan hun patronen en motieven mee naar daar. En ik koop ze weer in Amerika Je herkent het Delfst blauw erin, maar ook de typische ranken, hartjes en bloemen van Duitsland. Vorig jaar heb ik een leuk Amerikaans boekje bij de kringloop op de kop getikt met foto’s over de kleding, gebruiksartikelen en woonaccessoires uit die tijd in Pennsylvanian-Dutch. Zodra ik echt veel tijd over heb, zal ik me er eens wat meer in gaan verdiepen en het beschrijven. Het bestaat nogal uit veel moeilijk vakjargon aan Engelse woorden en is niet zo gemakkelijk om te lezen. Meestal lees je daar wel overheen, maar zo is wel de essentie van het verhaal weg. Dat vereist dus wat meer uitzoekwerk. Voor nu heb ik andere plannen (opruimen o.a.).
Wie goed kijkt op de foto ziet dat er een neus rechtsonder in beeld staat die alles natuurlijk wel even bij wil houden wat ik fotografeer natuurlijk!

Modderveldje met varkens

Onlangs fietste ik na mijn werk binnendoor naar huis en kwam ik langs de Genneper Hoeve in Eindhoven waar ze ook biologische groenten, eieren, kaas e.d. verkopen. Het zonnetje brak net door en ik zag dat de varkentjes ook naar buiten huppelden door de modder om naar eikels te zoeken en deze op te knabbelen. Het was zo’n vrolijk gezicht dat gedartel in dat modderveldje. Gelukzalig geknor te horen met knabbelgeluidjes. Niet een die door de modder rolde, maar wel net als hondjes heel blij rondjes renden en heel enthousiast ook andere aanspoorden om mee te doen. Het ene veldje had grotere varkens dan het andere. Maar de oudere deden net zo hard mee als de jongere. He dat doet me goed om ze te zien genieten van het buiten zijn en spelen. Ik weet dat ze geslacht worden en als vegetariër heb ik daar natuurlijk wel moeite mee, maar deze hebben tenminste wel buiten gespeeld en zijn nu gelukkig. Zo kan het ook!

Weer naar Antwerpen

Vorige maand ben ik ook nog naar Antwerpen (link gaat naar bericht waar de naam Antwerpen vandaan komt) geweest met mijn dochter. We zouden na het shoppen ook nog wat educatiefs gaan doen: tentoonstelling Maagdenhuis waar ik me erg op verheugde. Mijn dochter was zo intens met shoppen bezig en zo gelukkig met haar buit dat de tijd al verstreken was om helaas nog naar een museum te gaan. Ik ben er wel langs gelopen en een blik kunnen werpen door de ingang…snif. Nou ja volgende keer eerst naar een museum en dan pas winkelen (als dat lukt…).
Op de Meir zit ook een fournituren/wol winkeltje wat niet direct aan de voorkant te zien is. In de etalage hangt namelijk lingerie. Ik had niet echt iets nodig, maar het is toch altijd wel leuk om te snuffelen wat ze allemaal hebben aan nieuwe handige dingetjes.
Mijn buit? Die bestond uit een boekje over Dierenknuffels (had dat boekje gezien op de website van Aurora) en wat Franse borduurtijdschriften. En we hebben ook nog een Belgische VIP gezien, namelijk Paul Jambers, die boeken signeerde bij een boekhandel. Hij is qua lengte in het echt veel kleiner dan ik dacht. Ik vind hem zo’n mooie melodische stem hebben.
Bij de Zara geniet ik altijd zo van het gebouw (zie fotocollage hierboven). Terwijl mijn dochter zich beneden bezighoudt met zoeken, in de lange rij staan wachten en passen, schiet ik naar boven. Daar hebben ze af en toe hele mooie handgemaakte woonaccessoires. Ze waren nu volop bezig om de tafels vol te leggen met kerstrommeltjes. Wel zag ik daar nog een mooie gebreide sprei. Bij de trap staat een heerlijk ronde bank waar ik dan weer wacht op mijn dochter. Ondertussen maar weer de zoveelste foto’s van die mooie trap gemaakt.

Hiernaast nog een blik van een overdekte galerie met merkenwinkels op de Meir. Ik meen dat het Stadsfeestzaal heet als ik me niet vergis.
Onderweg naar de trein overwogen we om nog een pizza te gaan eten en mee naar huis te nemen. Vanwege de tijd (niet te lang van huis wegblijven i.v.m. onze hond) hebben we toch maar besloten even wat te drinken daar en de pizza’s Margaritha mee naar huis te nemen. Hoewel voor we thuis waren, waren ze al zo goed als op Het is ook zo lekker om ze in de trein op te peuzelen!
Dan daarna inspiratie krijgen om van het geheel aan foto’s een sfeerbeeld te maken en voila

Lucht

Zondag 30 november was het een grijze dag. Echter toen de zon onderging, was de lucht echt prachtig gekleurd! Ik kon het niet laten om een foto te maken en in een fotoprogramma te gaan zoeken welke combinaties dat zijn die zo mooi bij elkaar passen. Er zijn overigens nog meer gradaties (websafekleuren) dan deze vier kleuren in de foto, maar deze vond ik het mooiste.
Ik heb ook geprobeerd welke kleuren dat ongeveer zijn in DMC kleuren en dan kom ik uit bij (van links naar rechts boven en dan onder) 341, 169, 451 en 550. Hoewel ik de strengetjes er zelf niet bij heb gehaald en dit alleen via de computer heb bekeken. Dit wijkt vast nog af! He, nu mis ik wel een DMC kleurenkaart .

Masterdiploma Renaissancestudies

Mijn dochter heb ik al gefeliciteerd op mijn weblog en leuke reacties van webloggers ontvangen, maar ik zou nog steeds foto’s op mijn weblog zetten en meteen de stand van zaken. Eindelijk had ik vandaag de tijd daarvoor ook al is het al weer een poosje geleden.
Woensdag 7 oktober jl. was het dan zover dat mijn dochter haar hard verdiende bul in ontvangst kon nemen en ze voortaan met ‘de weledelgestrenge vrouwe’ mag worden aangeschreven . Ze is nu een ‘alumna’ oftewel een afgestudeerde. Ze mag nu de titel MA áchter haar naam toevoegen wat vroeger de titel drs of dra was en vóór de naam stond. Nu zal ze dat zo wel niet schrijven, maar dat zoiets mag is natuurlijk wel super! In een mooie zaal in het academisch gebouw bij het Domplein was de uitreiking in kamer 1636. Echt een hele mooie ruimte voor een uitreiking. Ze studeerde met twee medestudenten af in Renaissancestudies. Na eerst een presentatie te hebben gehouden, inclusief zwarte baret op haar hoofd met kwastje links hangend aan de punt van de baret, moest ze haar handtekening zetten en was het afstuderen bekrachtigd!
De laatste weken is ze heel hard bezig geweest met solliciteren, maar de tijd van nu maakt het er niet gemakkelijk op om iets te vinden en al helemaal moeilijk in deze richting. Ze heeft ervaring opgedaan met solliciteren inmiddels en dat is ook belangrijk. Maar via het een kwam het ander en toch ook het gemis van het studeren. Ze werd verplicht na te denken wat ze nu echt wil. Ze is geen type om van 9 tot 5 achter een computer te moeten zitten. Zo kwam het idee om lerares eerstegraads te worden in geschiedenis. Na informatie blijkt dat ze met een aangepast pakket van nog maar 4 modules in 2 blokken (eerste helft 2010) en nog een jaar met stage en didactische vakken dit in 1,5 jaar kan gaan halen. En zo heeft ze zich dus ingeschreven om begin februari weer opnieuw te starten met studeren! Ze heeft nu een tijdelijk baantje bij de belastingen tot februari.

Oktober jl. in het kort

Ja, ik geef het toe, het is hier wat stilletjes. Voor je het weet, is er alweer een maand voorbij gevlogen zonder nieuwe berichtjes hier te hebben geplaatst. Ben inmiddels weer een jaartje ouder geworden. De laatste maand heb ik veel in de tuin gewerkt als het weer het toeliet en ik niet al te moe was. Toen kreeg ik weer een leesmanie. Een dagje Antwerpen kwam er nog tussendoor. Leuke tijdschriften en een boekje Knuffels gekocht. Het handwerken heeft op een laag pitje gestaan al heb ik wel een paar zandlopertjes erbij gemaakt. Ook een wit gehaakt poesje kwam eruit mijn handen gefloept, maar helaas kan het nog niet zien (moet nog bijpassende knoopjes zoeken). Ook aan het veelkleurige 'iets' heb ik verder gehaakt. Sinds vandaag ook weer aan het borduren, een grote rode M. En het belangrijkste wat in oktober gebeurd is voor mij, de uitreiking van mijn dochter heeft plaatsgevonden! Ze heeft haar bul ontvangen en mag nu aangeschreven worden als de 'weledelgestrenge' Van het een en ander moeten nog foto's gemaakt worden of bewerkt en dan mogen ze mijn nieuwtjes visueel een tintje geven. Uitgebreidere berichtjes met foto's volgen dus nog!