Gemeleerd blauw garen

Vorige week was ik op zolder om een pannenlappenpatroon te zoeken voor José. Niet gevonden, maar een andere naamgenoot gelukkig wel. Ik werd op zolder afgeleid door wat driedelige boxen die ik pas geleden bij de Blokker had gekocht om een gedeelte van mijn wol en garen netjes in op te bergen en hopelijk zo een beter overzicht te gaan krijgen in mijn voorraad. Na wat supergrote blauwe vuilniszakken te hebben omgekeerd, was ik natuurlijk niet meer hier op aarde en ging er van alles door mijn handen en gedachten. Zoveel vergeet je weer dat je dat ook nog hebt als je je eigen ‘winkeltje’ weer opent. Aan zoveel zit ook zoveel herinneringen van mijn moeder. Alleen al daarom kan ik het echt niet weg doen. Voor mijn gevoel moet ik dat eerst opmaken om herinneringen van verleden en heden samen te verenigen.
Toen ik de voorraad erfde en twee vrouwelijke ‘kennissen’ het huis en mijn voorraad liet zien, zeiden die meteen dat ik maar een marktkraam moest huren en het dan verkopen, inclusief al mijn lapjes stof. Dat zouden zij wel eventjes doen voor een zacht prijsje. Ik wist niet wat ik hoorde! MIJN zorgvuldig gekochte lapjes stof verkopen? MIJN garen en wolletjes vol herinneringen? EN hen betalen om het te verkopen! Ik werd steeds stiller, terwijl zij steeds enthousiaster werden en zelfs de belachelijke lage prijs aan het bepalen waren voor een lapje stof! Daarvoor had ik ze niet gekocht dat anderen ze voor een prikje gaan verkopen! Ik klapte finaal dicht en heb me vanaf dat moment voorgenomen dat niemand meer mijn handwerkdomein, mijn zolder mag betreden op mijn dochter na, alleen zij begrijpt het fijne ervan. En die twee kennissen die het daar op mijn zolder zo goed met elkaar konden vinden, heb ik nooit meer binnengelaten! Het contact verwaterde overigens erg snel…
Maar om verder te gaan op mijn wolletjespad. Het is toch ook wel moeilijk om te sorteren, want doe ik het op kleur of merk, kan zelfs ook nog op aantal (een pakket of enkele bollen van een soort). Toen ik het toentertijd had uitgezocht had ik een gedeelte van de (lege) zolder tot mijn beschikking, maar nu staan er ook meubels op en dan is het moeilijker. Ik denk dat ik beter in de zomervakantie alles aan wol en garen maar eens buiten ga uitzoeken en sorteren want ik kom er boven echt niet uit. Steeds een bolletje tegenkomen waarvan ik een gedeelte al had gesorteerd en waar ligt die berg nou weer… De plastic dozen zijn inmiddels al wel gevuld en staat al erg leuk.

Ik kwam ook gemeleerd blauw garen tegen waarvan ik jaren lang een rode gehaakte sjaal van heb gedragen. Van dit blauwe zou mijn moeder een trui of vest gaan breien. Bij Drops vond ik een geschikt patroon. Eerst een proeflapje gemaakt, maar ik moet altijd een een pen groter nemen, in dit geval dus 3,5. Dat bleek ook weer met dit proeflapje. Ik begon van de week de eerste ribbeltoeren te breien, maar dat schiet dus echt niet op en na 20 pennen ben ik toch maar verder gegaan met de tricotsteek. Verstand op nul en ‘karren’ maar. Nu kan ik ook nog kiezen welke kant te gebruiken de rechte of de averechte. Het is wel altijd spannend van wat je breit of het je staat. In de winkel denk je iets leuks te hebben en als je het dan aantrekt, staat het van geen kanten. Dat risico zit er helaas altijd in met zelf iets maken. Maar daar nu niet aan denken, nog tijd genoeg met breien… als het in de herfst maar ergens af is